Piątek piątego tygodnia Wielkiego Postu

Piątek, 27 marca 2026 roku, V tydzień Wielkiego Postu, Rok A, II

Komu naprawdę potrafimy zaufać? Komu powierzylibyśmy swoje życie, swoje tajemnice, swoje najtrudniejsze sprawy? Nie da się zaufać komukolwiek, tak jak nie prosi się o dotrzymanie słowa zupełnie przypadkowej osoby. Zaufać, powierzyć tajemnice, zawierzyć możemy tylko komuś, kogo choć trochę znamy. Historie biblijne pokazują, że ten, kto zawierzył Bogu, nigdy się nie zawiódł. Również współczesne historie mogą być dla nas przykładem i inspiracją w tym kierunku.

Można by bardzo wiele takich przykładów wymieniać. Jednym z nich jest polski raper Dobromir Makowski, który od wielu lat prowadzi zajęcia profilaktyczno-pedagogiczne, dając świadectwo swojego nawrócenia i przemiany życia. Jako młody chłopak był przez wielu ludzi skreślony – mówiono, że nic dobrego z niego nie wyrośnie, ponieważ jego rodzice byli alkoholikami. On sam zaczął kraść i brać narkotyki.

Pewnego razu, gdy był już całkowicie na dnie i myślał, że jest bliski śmierci, uklęknął przed kościołem i zaczął wołać do Boga: „Zmień mnie! Proszę Cię, uratuj mnie!”.

Jak sam później opowiada w swoim świadectwie, wtedy w głębi serca doświadczył bardzo mocno prawdy o Jezusie Ukrzyżowanym – że On oddał życie także za niego, za jego grzechy, rozboje i kradzieże. Usłyszał od Jezusa Ukrzyżowanego słowa: „Wiszę tutaj za ciebie – za twoje rozboje, kradzieże…”. Nie dowierzał, że to możliwe, że Jezus mógł mu przebaczyć. To doświadczenie Bożego miłosierdzia stało się punktem zwrotnym w jego życiu. Od tamtej pory Dobromir stał się zupełnie innym człowiekiem. Wydarzyło się tak dlatego, że doświadczył miłosierdzia Bożego i łaski, które uzdalniają człowieka do prawdziwego zaufania Bogu.

Ta historia pomaga nam lepiej zrozumieć sytuację proroka Jeremiasza z dzisiejszego pierwszego czytania. Jeremiasz żył w bardzo trudnym czasie: był prześladowany, wyśmiewany, a nawet zagrożony śmiercią, ponieważ głosił słowo Boga. W księdze proroka czytamy, że jego przeciwnicy mówili: „Zasadzimy się na niego” (por. Jr 20,10). Właśnie w takim momencie wielkiego ucisku prorok szczególnie z ufnością zwraca się do Boga i powierza Mu swoją sprawę. Nie polega na własnej sile – ufa Panu. I dlatego może powiedzieć, że Bóg jest jego obrońcą i wybawicielem.

Podobnie psalmista wspomina, że ogarnęły go fale śmierci i zatrwożyły odmęty niosące zagładę. To bardzo mocny obraz człowieka, który czuje się tak, jakby tonął. A jednak w tym momencie nie traci nadziei – woła z ufnością do Boga, który go wysłuchuje i ratuje.

Nie wszyscy jednak mieli w sobie takie zaufanie. W Ewangelii widzimy dziś, że przeciw Jezusowi występują niektórzy przywódcy religijni narodu. Przeciwko Jezusowi występują Żydzi, którzy oskarżają Go o bluźnierstwo i nie chcą uwierzyć, że On jest Synem Bożym. Co więcej – nie wierzą nawet wtedy, gdy są świadkami wielu znaków i dzieł, których dokonuje Jezus. Ich serca stają się zamknięte na prawdę.

W liturgii Wielkiego Postu wielokrotnie słyszymy słowa: „Nie zatwardzajcie serc waszych, lecz słuchajcie głosu Pańskiego”. A także wezwanie: „Odrzućcie od siebie wszystkie grzechy i uczyńcie sobie nowe serce i nowego ducha”. W tych oraz w wielu innych słowach Kościół kieruje do nas wezwanie do nawrócenia – do odwrócenia się od zła i zwrócenia się ku dobru.

Już niedługo skończy się Wielki Post. Nie oznacza to jednak, że mamy przestać się nawracać. Wręcz przeciwnie – czas Wielkiego Postu powinien być dla nas impulsem do dalszej pracy nad sobą, do tego, aby w sobie umacniać zaufanie do Boga, który wyciąga do nas swoją rękę, czuwa nad nami i chce nas wyrwać z otchłani grzechu.

Bracie, siostro, zastanów się dziś: Jakie jest twoje serce? Jaką postawę przyjmujesz wobec Boga? Czy masz w sobie pełne zaufanie do Tego, który może wybawić od śmierci – przede wszystkim tej duchowej?

Bo kiedy człowiek naprawdę zaufa Bogu, nawet w najtrudniejszym momencie nie jest sam. Zaufaj Panu, a nigdy się nie zawiedziesz. On jest zawsze wierny swoim obietnicom i chce prowadzić nas przez życie doczesne do życia wiecznego. Jego słowa są duchem i życiem.

Kazania-homilie: Piątek piątego tygodnia Wielkiego Postu

o. Edmund Kowalski CSsR (30 marca 2012 roku, Rok B, II)

o. Paweł Drobot CSsR (22 marca 2013 roku, Rok C, I)

o. Piotr Andrukiewicz CSsR (11 kawietnia 2014 roku, Rok A, II)

o. Stanisław Mróz CSsR (27 marca 2015 roku, Rok B, I)

o. Marcin Zubik CSsR (18 marca 2016 roku, Rok, C, II)

o. Mariusz Simonicz CSsR (07 kwietnia 2017 roku, Rok A, I)

o. Sylwester Pactwa CSsR (23 marca 2018 roku, Rok B, II)

o. Krzysztof Wąsiewicz CSsR (12 kwietnia 2019 roku, Rok C, I)

o. Łukasz Baran CSsR (30 marca 2020 roku, Rok A, II)

o. Mariusz Mazurkiewicz CSsR (26 marca 2021 roku, Rok B, I)

o. Andrzej Makowski CSsR (08 kwietnia 2022 roku, Rok C, II)