Sobota, 27 czerwca 2026 roku, XII tydzień zwykły, Rok A, II

 

 

 

Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy
– święto w Zgromadzeniu Najświętszego Odkupiciela (Redemptoryści)

 

 

 

CZYTANIA

Pierwsze czytanie:

Iz 7, 10-14
Oto Panna pocznie i porodzi Syna, i nazwie Go imieniem Emmanuel...

Psalm responsoryjny:

Ps 71 (70), 1-2. 3-4a. 5 i 12
Panie, mój Boże, pośpiesz mi z pomocą

Drugie czytanie:

Ap 12, 1.3-6a. 10ab
Wielki znak ukazał się na niebie...

Alleluja, Alleluja, Alleluja
Aklamacja przed Ewangelią: Łk 1, 28

Ewangelia:

J 19, 25-27
Oto Matka twoja...

 

 

 

 

Biblijny i duchowy portret Maryi 

Nie jest łatwo, ale warto „odtworzyć duchowy portret” Maryi, Matki Jezusa. Autorzy biblijni zanotowali siedem wypowiedzi Maryi: trzy skierowane do anioła Gabriela, jedną podczas spotkania z Elżbietą w hymnie „Magnificat”, dwie do Jezusa i jedną do służących na weselu w Kanie. W Biblii znajdujemy także osiem wypowiedzi skierowanych do Maryi: trzy razy przez anioła Gabriela, po jednym razie przez Symeona i Elżbietę oraz trzy razy przez Jezusa.

Na podstawie tych słów możemy naszkicować pewien „duchowy portret” lub „dekalog” Maryi. Wyrażenie „duchowy portret Maryi” odnosi się do głębszego, symbolicznego i teologicznego znaczenia Matki Bożej, które wykracza poza zwykłe przedstawienie fizyczne. Nie chodzi tu o jeden konkretny, namalowany obraz, ale o sumę cech, wartości i ról, które Maryja pełni w historii zbawienia i w życiu chrześcijan.

Oto lista tego, co Maryja posiadała¹: „Ave” w uszach; „Fiat” na ustach; „Magnificat” w duszy; „Syna” w ramionach; „Pośpiech” w nogach; „Rozwiązanie” w rękach; „Ból” w sercu; „Wytrwałość” w cierpieniu; „Zapał” we wspólnocie; „Koronę” na głowie.

Na podstawie kontemplacji ikony Matki Bożej Nieustającej Pomocy chciałbym przybliżyć pięć wartości, które posiadała Maryja i które są dla nas pomocą oraz wzorem do naśladowania („Ave”, „Fiat”, „Magnificat”, „Syn” i „Korona”).

 

Maryja miała „Ave” w uszach: „Anioł wszedł do Niej i rzekł: «Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą»” (Łk 1,28). Wszystkie szczegóły (napisy, kolory i znaki) w ikonie Matki Bożej Nieustającej Pomocy są ważne. Na wysokości głowy Maryi znajdują się dwaj archaniołowie – ten z prawej strony to Gabriel. Jest on wysłannikiem obwieszczającym Maryi Boży plan. Maryja usłyszała anielskie pozdrowienie.

Na ikonie Matki Bożej Nieustającej Pomocy dwa detale zostały przedstawione w sposób szczególnie subtelny – usta i uszy są małe; widoczne jest jedynie prawe ucho Maryi. Dlaczego Maryja „usłyszała”? Ponieważ słuchała. Była kobietą milczenia. To w ciszy słyszy się najlepiej. Mniej mówienia, a więcej słuchania i zwracania uwagi na Boże słowo oraz natchnienia. Ona uważnie rozważała Boże zaproszenie.

 

Maryja miała „Fiat” na ustach: „Na to rzekła Maryja: «Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa!» Wtedy odszedł od Niej anioł” (Łk 1,38). W ikonie Nieustającej Pomocy usta Maryi są małe. To znak milczenia i powściągliwości w słowach. To właśnie z tych ust wyszła odpowiedź o fundamentalnym znaczeniu dla historii zbawienia. Święci na ikonach przeważnie mają małe usta – jest to znak kontemplacji i szacunku wobec tajemnicy. Dopiero po uważnym wysłuchaniu, po doświadczeniu głębokiego poruszenia, po usłyszeniu o mocy Ducha Świętego, o świadectwie Elżbiety i o tym, że dla Boga nie ma nic niemożliwego, Maryja odpowiada: „Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według słowa twego” (Łk 1,38).

 

Maryja miała „Magnificat” w duszy: „Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy” (Łk 1,46–47). Po nawiedzeniu Elżbiety Maryja uzewnętrznia swoją radość i wyśpiewuje hymn uwielbienia. Usta mówią tym, czym przepełnione jest serce. Ikona Matki Bożej Nieustającej Pomocy mówi o głębokiej tajemnicy Bożego macierzyństwa i zbawczej misji Chrystusa. Możemy z niej czerpać przykład pokory, wyciszenia, nadziei i zaufania Bogu oraz wielbić Wszechmogącego za wielkie rzeczy, jakie uczynił w swojej pokornej Służebnicy, w Izraelu i we wszystkich pokoleniach. Uwielbienie i radość są przymiotami ludzi, którzy oddali się w ręce Najwyższego. Od tamtego momentu wszystkie pokolenia nazywają Maryję błogosławioną.

 

Maryja miała „Syna” w ramionach: „Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie” (Łk 2,7). Głównym przesłaniem ikony Nieustającej Pomocy jest znak prawej ręki Matki, która wskazuje na Syna, Odkupiciela świata, przypominając nam słowa z Kany Galilejskiej: „Uczyńcie wszystko, cokolwiek wam powie” (J 2,5). Matka Zbawiciela, która owinęła Go w pieluszki, nie zatrzymuje Go dla siebie, ale daje Go światu. „Maryja ma Syna w ramionach” oznacza realność Wcielenia, Boże macierzyństwo Maryi oraz wskazuje na Jezusa jako źródło zbawienia, do którego nas prowadzi i nad którym roztacza swoją macierzyńską opiekę. Po raz drugi Maryja przyjęła w swoje ramiona ciało Jezusa zdjętego z krzyża. Jezus jest naszą Nieustającą Pomocą, a Maryja jest Matką Nieustającej Pomocy.

 

Maryja miała „Koronę” na głowie: „Potem wielki znak ukazał się na niebie: Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu” (Ap 12,1). Za dar słuchania słowa Bożego, za odpowiedź „Fiat”, za hymn uwielbienia oraz za Syna, którego zrodziła i którego nieustannie ukazuje światu, Maryja otrzymała wieniec chwały. Aureola w ikonie Nieustającej Pomocy nad głowami Jezusa, Maryi i dwóch archaniołów jest znakiem świętości oraz uczestnictwa w chwale nieba.

Wiara Kościoła głosi, że Najświętsza Maryja Panna po Wniebowzięciu została przez Boga wywyższona ponad wszystkie stworzenia i króluje u boku swojego Syna jako Królowa Nieba i Ziemi. Korona symbolizuje świętość i zwycięstwo – wskazuje na triumf łaski Bożej w życiu Maryi oraz na Jej pełne zjednoczenie z wolą Bożą. Jest również znakiem nagrody za Jej wyjątkową świętość i całkowite posłuszeństwo Bogu.

W przypadku ikony Matki Bożej Nieustającej Pomocy, jako ikony typowo bizantyjskiej, korony (często umieszczane nad głowami Maryi i Jezusa) są zazwyczaj wotywnymi darami dodawanymi przez wiernych w późniejszym czasie. Koronacja tej ikony odbyła się w Rzymie 23 czerwca 1867 roku i stanowiła oficjalne uznanie kultu oraz wyraz wiary Kościoła w królewską godność i skuteczne wstawiennictwo Maryi.

 

Oto niektóre z przymiotów i cech Maryi, wypływające z „wersetów maryjnych” Pisma Świętego oraz z kontemplacji ikony Matki Bożej Nieustającej Pomocy.

 

 

 

---

 

 

1. „Ave” w uszach – „Anioł wszedł do Niej i rzekł: «Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą»” (por. Łk 1,28).

„Fiat” w ustach – „Na to rzekła Maryja: «Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa!» Wtedy odszedł od Niej anioł” (por. Łk 1,38).

„Magnificat” w duszy – „Wtedy Maryja rzekła: «Wielbi dusza moja Pana, i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy” (por. Łk 1, 46).

„Syna” w ramionach – „Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie” (por. Łk 2,7).

„Pośpiech” w nogach – „W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w [pokoleniu] Judy” (por. Łk 1,39).

„Rozwiązanie” w rękach – „Wtedy Matka Jego powiedziała do sług: «Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie»” (por. J 2,5).

„Ból” w sercu – „Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu” (por. Łk 2,35).

„Wytrwałość” w cierpieniu – „A obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena” (por. J 19,25).

„Zapał” we wspólnocie – „Wszyscy oni trwali jednomyślnie na modlitwie razem z niewiastami, Maryją, Matką Jezusa, i braćmi Jego” (por. Dz 1,14).

„Koronę” na głowie – „Potem wielki znak się ukazał na niebie: Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu” (por. Ap 12,1).

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Drukuj... 

Misjonarz Prowincji Warszawskiej Redemptorystów, Parafii Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny (Sanktuarium Matki Bożej Tuchowskiej, Pani Ziemi Tarnowskiej w Tuchowie – Bazylika Mniejsza) – Tuchów