Słowo Redemptor

Świętego Jana, Apostoła i Ewangelisty – święto

 

 

 

Sobota, 27 grudnia 2025 roku, Oktawa Narodzenia Pańskiego, Rok A, II

 

 

 

CZYTANIA

W kościołach, w których obchodzi się uroczystość św. Jana, pierwsze czytanie
z czytań wspólnych o apostołach i ewangelistach poza okresem wielkanocnym

 

 

 

 

Święty Jan Apostoł jest nazywany umiłowanym uczniem Jezusa. W czasie Ostatniej Wieczerzy miał przywilej położenia głowy na piersi Jezusa. W szczególny sposób mógł doświadczyć miłosiernej miłości Jego Boskiego Serca. Dał świadectwo o tym w swoim liście: „On pierwszy nas umiłował” (1 J 4,10) oraz: „Myśmy poznali i uwierzyli miłości, jaką Bóg ma ku nam” (1 J 4,16).

Zanim odnalazł Jezusa, był człowiekiem poszukującym. W swoich poszukiwaniach Boga najpierw przyłączył się do uczniów Jana Chrzciciela. Gdy spotkał Jezusa, został Jego uczniem razem ze swoim bratem, Jakubem Starszym. Zaangażował się całkowicie w misję do tego stopnia, że został zaproszony do grona trzech najbliższych uczniów Jezusa. Świadczy o tym fakt, że razem z Piotrem i Jakubem był na Górze Przemienienia. Jan jest jedynym uczniem, który trwał pod krzyżem Jezusa w czasie Jego męki. To świadczy o jego miłości do Mistrza, ale także o wielkiej odwadze. Jezus powierzył mu troskę o swoją Matkę, Maryję. Jan bez wahania przyjął tę wyjątkową i jakże odpowiedzialną rolę. Po zmartwychwstaniu był pierwszym z Apostołów, który przybył do grobu Jezusa, o czym słyszymy w dzisiejszej Ewangelii. Jan przebywał przez wiele lat w Jerozolimie i głosił Ewangelię w Ziemi Świętej.

 

Na przełomie II i III wieku powstał apokryf Dzieje Jana. Tam znajduje się opis próby zgładzenia św. Jana przez cesarza Domicjana. Cesarz chciał go otruć podczas jego pobytu w Rzymie, podając mu kielich z winem zmieszanym z trucizną. Św. Jan uczynił znak krzyża, kielich pękł, a wino się rozlało. Stąd pochodzi tradycja błogosławieństwa wina w uroczystość św. Jana.

 

Obok autorstwa trzech listów (Pierwszego, Drugiego i Trzeciego) oraz Apokalipsy, Jan znany jest przede wszystkim jako autor czwartej Ewangelii. Wyróżnia się ona od pozostałych trzech mocnym rysem teologicznym. Przedstawia Jezusa z jednej strony jako konkretną postać historyczną, a z drugiej – jako Syna Bożego. Tradycja jako symbol przypisała mu orła, gdyż głębią i polotem przewyższył wszystkich Ewangelistów. Jako jedyny z Apostołów umarł śmiercią naturalną w Efezie ok. 98 roku.

 

Od św. Jana możemy nauczyć się tego, co znaczy być uczniem-misjonarzem Jezusa. Czytamy o tym w dzisiejszym pierwszym czytaniu: „To wam oznajmiamy, co było od początku, co usłyszeliśmy o Słowie życia, co ujrzeliśmy własnymi oczami, na co patrzyliśmy i czego dotykały nasze ręce – bo życie się objawiło; my je widzieliśmy, o nim zaświadczamy i oznajmiamy wam życie wieczne” (1 J 1,1-2).

Aby móc być uczniem Jezusa, najpierw trzeba Go osobiście spotkać. To spotkanie dokonuje się poprzez kontakt ze Słowem życia. Dla nas dzisiaj jest to możliwe poprzez lekturę, słuchanie i medytację Pisma Świętego. Szczególnym miejscem spotkania Jezusa jest Eucharystia. Dla św. Jana taką szczególną Eucharystią była Ostatnia Wieczerza.

Spotkanie z Jezusem prowadzi do nawrócenia. Jest to przemiana sposobu myślenia, przemiana stylu życia oraz sposobu relacji do Boga, bliźnich i siebie samego.

Trzeci krok na drodze ucznia–misjonarza to świadectwo życia. Nie jest ono przymusem ani udawaną grą, lecz wypływa z ducha wiary i radości dzielenia się Dobrą Nowiną. W liście św. Jana czytamy, na czym polega chrześcijańskie świadectwo: „Co ujrzeliśmy i usłyszeliśmy, oznajmiamy także wam, abyście i wy mieli współuczestnictwo z nami” (1 J 1,3). Te słowa oznaczają, że świadectwo to styl życia, postawa służby, czyn miłosierdzia oraz słowo prawdy, którego nie wstydzimy się wypowiadać.

Czwarty krok na drodze ucznia–misjonarza to budowanie wspólnoty wierzących i świadoma przynależność do Kościoła. Jan należał do grona Apostołów. Po zmartwychwstaniu Jezusa stał się przybranym synem Maryi. Zaczął budować nową, duchową rodzinę Kościoła, opartą na więzach wiary.

 

Niech dzisiejsza uroczystość będzie dla nas okazją do przyjrzenia się postaci św. Jana Ewangelisty i zaczerpnięcia z Jego duchowości, abyśmy na Jego wzór stawali się uczniami-misjonarzami.

 

 

 

 

 

 

 

Kazania-homilie: Święto św. Jana, Apostoła i Ewangelisty

o. Andrzej Kowalski CSsR  (wtorek, 27 grudnia 2011 roku, Rok B, II)

o. Jarosław Krawczyk CSsR  (czwartek, 27 grudnia 2012 roku. Rok C, I)

o. Grzegorz Jaroszewski CSsR  (sobota, 27 grudnia 2014 roku, Rok B, I)

br. diakon Arkadiusz Buszka CSsR  (niedziela, 27 grudnia 2015 roku, Rok C, II Święto Świętej Rodziny Jezusa, Maryi i Józefa)

o. Krzysztof Szczygło CSsR  (wtorek, 27 grudnia 2016 roku, Rok A, I)

o. Edmund Kowalski CSsR  (środa, 27 grudnia 2017 roku, Rok B, II)

o. Andrzej Makowski CSsR  (czwartek, 27 grudnia 2018 roku, Rok C, I)

o. Rafał Nowak CSsR  (piątek, 27 grudnia 2019 roku, Rok A, II)

o. Łukasz Baran CSsR  (niedziela, 27 grudnia 2020 roku, Rok B, IŚwięto Świętej Rodziny Jezusa, Maryi i Józefa)

o. Sylwester Pactwa CSsR  (poniedziałek, 27 grudnia 2021 roku, Rok C, II)

o. Arkadiusz Buszka CSsR  (wtorek, 27 grudnia 2022 roku, Rok A, I)

o. Wojciech Wilgowicz CSsR  (środa, 27 grudnia 2023 roku, Rok B, II)

o. Patryk Reczek CSsR  (piątek, 27 grudnia 2024 roku, Rok C, I)

o. Paweł Drobot CSsR  (sobota, 27 grudnia 2025 roku, Rok A, II)

 

 

 

 

 

 

Drukuj...   

Misjonarz Prowincji Warszawskiej Redemptorystów, rektor kościoła św. Benona, przełożony domu zakonnego,
moderator Szkoły Nowej Ewangelizacji Sursum Corda – Warszawa

o. Paweł Drobot CSsR

Powrót do strony głównej

Czytelnia

Polecamy