Poniedziałek czwartego tygodnia Wielkiego Postu

Poniedziałek, 16 marca 2026 roku, IV tydzień Wielkiego Postu, Rok A, II

Zrelacjonowane dzisiaj wydarzenie z 4. rozdziału Ewangelii według św. Jana dokonało się w Kanie Galilejskiej, dokąd Jezus powrócił z Samarii. We wstępie ewangelista wyraźnie nawiązuje do pierwszego cudu, który się tam dokonał. Wtedy, na interwencję swojej Matki, która dostrzegła brak wina na weselu, Jezus dokonał cudownej przemiany wody w stągwiach, która stała się wybornym winem, i to w ilości przekraczającej potrzeby jednego wesela – znak niezwykłej hojności i odpowiadania na ludzką potrzebę. Tym razem proszącym o interwencję Jezusa jest ojciec – urzędnik królewski mieszkający w Kafarnaum, którego syn ciężko choruje i, jak zaznacza autor opisu, jest już umierający.

W sytuacji bezsilności i nieskuteczności zabiegów medycznych urzędnik chwyta się ostatniej szansy. Musiał zapewne słyszeć o cudach dokonywanych przez Jezusa i dostrzega nadzieję w osobistym spotkaniu z Cudotwórcą, o którego przybyciu do Galilei właśnie się dowiedział. Nie wiemy, czy była to jego inicjatywa, czy dobra rada kogoś ze znajomych. Powodowany miłością do swojego dziecka, wyrusza w drogę, pokonując dystans 32 kilometrów (dzień drogi), by prosić o cud uzdrowienia. A dokładniej – chce nakłonić Nauczyciela, aby przyszedł i uzdrowił jego syna. Okazuje się, że dla Jezusa nieistotny jest dzielący Go od chorego dystans ani status społeczny proszącego. Kluczem jest ojcowska miłość i wiara we wszechmoc Jezusa.

Zdawkowa na pozór odpowiedź Jezusa: „Idź, syn twój żyje” – staje się źródłem wiary proszącego urzędnika, który już więcej nie nalega, ale wyrusza w powrotną podróż do domu. „Uwierzył słowu Jezusa”. Czy pamiętasz bardzo podobną sytuację uzdrowienia sługi setnika? On także prosił o cud, ale dla niego nie była istotna fizyczna obecność Jezusa w miejscu, w którym znajdował się cierpiący sługa. „Panie, nie jestem godzien, abyś wszedł pod mój dach, ale powiedz tylko słowo...”. W obu przypadkach cud dokonał się na odległość. Wystarczyło Jego słowo. Ono ma moc nie tylko na odległość kilkudziesięciu kilometrów, nie tylko na odległość stu czy tysiąca kilometrów. Słowo Jezusa ma moc także na odległość stu lat, tysiąca lat. Ono ma moc dzisiaj, choć wypowiedziane zostało przed dwoma tysiącami lat.

Bardzo ciekawa i na pewno nie bez znaczenia jest uwaga św. Jana o tym, że urzędnik uwierzył dwukrotnie. Najpierw „uwierzył człowiek słowu, które Jezus powiedział do niego”, a gdy cud się dokonał, „uwierzył sam i cała jego rodzina”.

Ten znak pokazuje, że wiara oparta na słowie Jezusa otwiera człowieka na Jego zbawcze działanie – i właśnie tę samą logikę odnajdujemy w życiu sakramentalnym Kościoła.

Eucharystia, w której uczestniczymy, składa się z dwóch części – liturgii słowa i liturgii eucharystycznej, która jest słowem realizującym się w znaku. To, o czym czytamy, staje się ciałem. Taka jest logika misterium zbawienia – od wiary w Słowo do jego wypełnienia w akcie zbawczym. To samo powtarza się w każdym z sakramentów. Słowo „Ja ciebie chrzczę” naprawdę wprowadza cię w życie Boże i rodzinę Kościoła. Słowo „I ja odpuszczam tobie grzechy” rzeczywiście sprawia twoje oczyszczenie i nowe życie w wolności dziecka Bożego. Słowo „To czyńcie na moją pamiątkę” uobecnia Jezusa na ołtarzu i w twoim sercu. Warunkiem doświadczenia działania Jezusa jest wiara.

Zwróćmy jeszcze uwagę na skuteczność praktykowanej od zawsze przez Kościół modlitwy wstawienniczej: tak jak ojciec z Ewangelii prosi o łaskę dla swojego syna, tak i my możemy z wiarą przedstawiać Jezusowi tych, którzy potrzebują pomocy, ufając, że On sam najlepiej wie, jak i kiedy udzielić im swojej łaski.

Kazania-homilie: Poniedziałek czwartego tygodnia Wielkiego Postu

o. Mariusz Simonicz CSsR (19 marca 2012 roku, Rok B, II)

o. Jarosław Krawczyk CSsR (11 marca 2013 roku, Rok C, I)

o. Piotr Andrukiewicz CSsR (31 marca 2014 roku, Rok A, II)

o. Mariusz Mazurkiewicz CSsR (16 marca 2015 roku, Rok B, I)

o. Witold Szamburski CSsR (07 marca 2016 roku, Rok C, II)

o. Witold Szamburski CSsR (27 marca 2017 roku, Rok A, I)

o. Tomasz Mikołajczyk CSsR (12 marca 2018 roku, Rok B, II)

o. Dariusz Pabiś CSsR (01 kwietnia 2019 roku, Rok C, I)

o. Wacław Zyskowski CSsR (23 marca 2020 roku, Rok A, II)

o. Andrzej Makowski CSsR (15 marca 2021 roku, Rok B, I)

o. Łukasz Baran CSsR (28 marca 2022 roku, Rok C, II)