Czwartek piątego tygodnia Wielkiego Postu

Czwartek, 26 marca 2026 roku, V tydzień Wielkiego Postu, Rok A, II

W naszym życiu spotykamy się z różnymi obietnicami. Ktoś nam coś obiecuje lub też my komuś dajemy słowo. Różnie jednak bywa z ich wypełnianiem. Ludzkie wsparcie i wierność danemu słowu bywają zawodne. Znamy dobrze historię Abrahama. Z nim właśnie wiąże się pewna obietnica, która pokazuje nam, że Bóg jest zawsze wierny. Obietnica ta wiąże się jednak z pewnymi wymaganiami. W przypadku Abrahama było to posłuszeństwo

Abraham musiał wyruszyć ze swojej ziemi rodzinnej, porzucić to, co dobrze znał, aby mogła wypełnić się Boża wola w jego życiu. Dzięki podjęciu tej niełatwej decyzji i pełnemu zawierzeniu Bogu Abraham stał się „ojcem wielu narodów” i jedną z najważniejszych postaci w historii Narodu Wybranego. Może to skłonić każdego z nas do zastanowienia: czy ja zawsze jestem posłuszny, posłuszna Bożej woli? Czy jestem w stanie zmienić coś w swoim życiu, aby jeszcze lepiej wypełniać przykazania i postępować zgodnie ze swoim powołaniem?

Boże prawo zostało nam dane w określonym celu. Przestrzeganie Bożych przykazań pomaga wprowadzać ład i porządek w naszym życiu. Jednak chrześcijaństwo nie jest tylko zbiorem zasad. W centrum naszej wiary jest Jezus Chrystus – Ten, który objawia nam miłość Boga i prowadzi nas do życia wiecznego.

Dlatego szczególnie ważne są słowa Jezusa, które dziś słyszymy w Ewangelii: „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli ktoś zachowa moją naukę, nie zazna śmierci na wieki”. Nie chodzi tu jedynie o zewnętrzne przestrzeganie zasad, ale o żywą relację z Chrystusem. Zachować Jego naukę oznacza przyjąć Jego słowo, zaufać Mu i pozwolić, aby prowadził nasze życie.

Chrystus nie zostawia nas jednak samych w tej drodze. Daje nam swoją łaskę i umacnia nas w sakramentach. Szczególnie w sakramencie pojednania otrzymujemy przebaczenie i nowy początek, a w Eucharystii sam Jezus staje się naszym pokarmem i umocnieniem. Dzięki temu możemy na nowo wracać na drogę, którą On nam wskazuje.

Można to zobaczyć w życiu wielu ludzi. Często ktoś przez lata żyje z dala od Boga, pogubiony w różnych sprawach. Dopiero chwila zatrzymania, szczera spowiedź i powrót do Eucharystii sprawiają, że jego życie zaczyna się na nowo porządkować. Nie dlatego, że nagle wszystko staje się łatwe, ale dlatego, że człowiek znów zaczyna iść razem z Chrystusem.

Przechodząc przez jeden z działów dużego domu towarowego, pewien klient zwrócił uwagę na wiszący na ścianie regulamin. Ze zdumieniem stwierdził, że prawie wszyscy sprzedawcy go naruszają. Postanowił poprosić kierownika działu o wyjaśnienie. Ten ociągał się początkowo z udzieleniem odpowiedzi. W końcu wyznał: „Te reguły zostały wymyślone przez kogoś na górze. Gdybyśmy się nimi kierowali, mielibyśmy dwa razy więcej roboty”. Ludzie wybrali własny sposób postępowania, gdyż nie ufali swojemu przełożonemu. Nieposłuszeństwo wynika zwykle z braku wiary.

Tak jak w tym domu towarowym, w zakładach pracy, w sklepach i w różnych innych miejscach zwykle panują określone zasady. Są one ustanowione dla zachowania porządku. Ich nieprzestrzeganie grozi chaosem i zagubieniem. Podobnie jest z przykazaniami i ze słowami, które kieruje do nas Jezus. Być może wydają nam się one czasem trudne, wymagające większej pracy nad sobą i swoim życiem. Jednak mają swój głęboki sens.

Wiele osób we współczesnym świecie czuje się zagubionych. Bardzo często powodem jest właśnie pewien chaos w życiu, brak zasad albo niepewność: co mam robić i gdzie szukać wskazówek dla siebie. Na co dzień jesteśmy bardzo zabiegani, różne sprawy zaprzątają nasze myśli. Łatwo jest się wtedy pogubić.

Może warto na chwilę zwolnić, a nawet zatrzymać się i zastanowić: czego mi w życiu brakuje? Co sprawia, że czuję się zagubiony? Czas Wielkiego Postu jest ku temu bardzo dobrą okazją. Został nam już tylko tydzień tego czasu. To dobry moment, aby pojednać się z Bogiem w sakramencie spowiedzi i z jeszcze większą świadomością przeżywać Eucharystię – spotkanie z Chrystusem, który oddaje za nas swoje życie.

Właśnie w tajemnicy męki, śmierci i zmartwychwstania Jezusa objawia się najpełniej wierność Boga wobec swoich obietnic. Bóg nie tylko mówi o miłości – On ją pokazuje w Chrystusie, który oddaje życie za człowieka.

Bóg jest zawsze wierny swoim obietnicom. Czy jednak ty jesteś wierny Bogu w swoim codziennym życiu? Czy widząc zagubienie wielu osób, zastanawiasz się, co można zrobić? Jako uczniowie Chrystusa jesteśmy posłani do tego, aby być świadkami i misjonarzami, którzy swoim życiem głoszą prawdę, że w Bożych przykazaniach i w nauce Jezusa znajduje się pewna droga prowadząca do szczęśliwego życia wiecznego.

Umacniajmy w sobie tę wiarę, zbliżając się do szczególnego czasu przeżywania tajemnic naszego zbawienia.

Rozważania (kazania-homilie): Czwartek piątego tygodnia Wielkiego Postu

o. Edmund Kowalski CSsR (29 marca 2012 roku, Rok B, II)

o. Paweł Drobot CSsR (21 marca 2013 roku, Rok C, I)