Najświętszego Serca Pana Jezusa – uroczystość - Homilie Rok A 2025/26

Najświętszego Serca Pana Jezusa – uroczystość

Piątek, 12 czerwca 2026 roku, X tydzień zwykły, Rok A, II

Dzisiejsza uroczystość wyraża Dobrą Nowinę, którą przekazał nam Jezus, gdy przyszedł na świat, aby ukazać prawdziwe oblicze Boga Ojca. Słyszymy o niej także w dzisiejszej Ewangelii: „Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię”. Bóg wskazuje drogę do pokoju i umocnienia zmęczonej ludzkości.

W drugiej połowie XVII wieku św. Małgorzata Maria Alacoque otrzymała objawienia, w których Jezus polecił jej, aby w pierwszy piątek po oktawie Bożego Ciała odbywała się specjalna uroczystość ku czci Jego Serca. Był to początek kultu i nabożeństwa do Najświętszego Serca Pana Jezusa. Przesłanie, jakie Bóg skierował do ludzkości ponad 300 lat temu, nie straciło na aktualności. Przypomniał nam o tym niedawno papież Franciszek w encyklice Dilexit nos („Umiłował nas”), poświęconej miłości ludzkiej i Bożej objawionej w Sercu Jezusa Chrystusa (24 X 2024).

Papież zwrócił uwagę, że świat, w którym żyjemy, naznaczony jest nieustanną zmiennością, rozwojem technologii i pogonią za konsumpcją, co sprawia, że człowiek nie jest w stanie dotrzeć do głębi siebie samego, zrozumieć siebie i odkryć prawdziwego sensu życia, który przynosi pokój. Papież Franciszek pisze, że „człowiek współczesny czuje się zagubiony, rozdarty, jakby pozbawiony wewnętrznej zasady, która tworzyłaby jedność i harmonię jego istnienia i działania. […] Brakuje serca” (Dilexit nos, 9).

Gdy w roku 1673 miało miejsce pierwsze z tzw. wielkich objawień, Małgorzata Alacoque usłyszała takie przesłanie: „Moje Boskie Serce goreje tak wielką miłością ku ludziom, a zwłaszcza ku tobie, że nie może już powstrzymać w sobie płomieni tej gorącej miłości. Musi je rozlać za twoim pośrednictwem i ukazać się ludziom, by ich ubogacić drogocennymi skarbami, które ci odsłaniam, a które zawierają łaski uświęcające i zbawienne, konieczne, by ich wydobyć z przepaści zatracenia”.

Nie ma tam mowy o świecie ogarniętym szaleństwem racjonalno-technicznego postępu, który na pierwszym miejscu stawia materializm, jak opisuje obecną sytuację papież Franciszek. Jest tam jednak istota przesłania, które mimo upływu czasu pozostaje aktualne również dzisiaj. To wezwanie do przyjęcia uprzedzającej i bezwarunkowej miłości Jezusa, który jako pierwszy wychodzi z propozycją przyjaźni, przebaczenia i zaufania Bogu. Wymownym obrazem tej miłości jest Jego Najświętsze Serce.

Serce Jezusa nie jest jednak jedynie symbolem Bożej miłości. Jest ono także nierozerwalnie związane z tajemnicą Jego męki, śmierci i zmartwychwstania. Święty Jan Ewangelista opisuje moment, gdy żołnierz włócznią przebił bok ukrzyżowanego Chrystusa, a natychmiast wypłynęły krew i woda (por. J 19,34). Ojcowie Kościoła widzieli w tym wydarzeniu znak narodzin Kościoła oraz sakramentów, zwłaszcza chrztu i Eucharystii. Dlatego kult Najświętszego Serca Jezusowego prowadzi nas nie tylko do kontemplacji Bożej miłości, ale także do źródła naszego zbawienia, które wypłynęło z przebitego boku Zbawiciela.

Najważniejszym przesłaniem nabożeństwa do Najświętszego Serca Pana Jezusa jest oddawanie czci Chrystusowi, który objawia ludziom nieskończoną miłość Boga do człowieka. Jezus, Syn Boży, ukazuje nam dwa wymiary tej miłości: Boski i ludzki. Papież Franciszek napisał, że Najświętsze Serce Jezusa jest syntezą Ewangelii (Dilexit nos, 83). Naszą odpowiedzią na Bożą miłość jest adoracja Najświętszego Sakramentu oraz godne i częste przyjmowanie Komunii Świętej, szczególnie w pierwsze piątki miesiąca.

Tradycja Kościoła przypomina również o wynagradzającym wymiarze nabożeństwa do Najświętszego Serca Jezusowego. Chrystus objawia swoje Serce zranione przez ludzką obojętność, niewdzięczność i grzech. Dlatego nabożeństwo to jest wezwaniem nie tylko do przyjęcia Bożej miłości, ale także do nawrócenia, wynagrodzenia za własne grzechy oraz zadośćuczynienia za grzechy całego świata. W ten sposób wierzący odpowiadają miłością na Miłość.

To przesłanie jest jak najbardziej aktualne dzisiaj, w sytuacji gdy „w wirze świata, w naszej obsesji na punkcie wolnego czasu, konsumpcji, rozrywki, telefonów komórkowych i mediów społecznościowych, zapominamy o karmieniu naszego życia mocą Eucharystii” (Dilexit nos, 84).

Tak jak w czasach św. Małgorzaty Alacoque panował nurt jansenizmu, który rygorystycznie ograniczał możliwość przystępowania do Komunii Świętej, tak dzisiaj rozpowszechnia się duch sekularyzacji, dążący do tworzenia świata bez Boga. Dlatego też nabożeństwo do Najświętszego Serca Pana Jezusa pozostaje aktualne również w XXI wieku.

W dzisiejszą uroczystość warto przypomnieć sobie znaczenie nabożeństwa do Najświętszego Serca Pana Jezusa. W jednym z listów Małgorzata wskazała trzy zasadnicze zamysły Jezusa związane z kultem Najświętszego Serca.

Możemy je streścić w trzech prostych wezwaniach, które pozostają aktualne również dzisiaj:

^1. Przyciągnięcie zatwardziałych serc ludzkich i uchronienie ich od wiecznej zguby.

^2. Doprowadzenie osób żyjących we wspólnotach do początkowej gorliwości i wzajemnej miłości przejawiającej się w praktykowaniu miłości bliźniego.

3. Całkowite zapomnienie o sobie, pokora, czystość intencji, zgodność podejmowanych działań z wolą Bożą, całkowite zaufanie Bogu i umiłowanie cierpień na wzór Chrystusa

Na zakończenie pomódlmy się słowami pozdrowienia Serca Jezusowego:

Pozdrawiam Cię, Boskie Serce, źródło wszelkiego szczęścia!

Pozdrawiam Cię, Serce mojego Przyjaciela! Rozraduj mnie!

Pozdrawiam Cię, Serce nieporównanej dobroci! Przebacz mi!

Pozdrawiam Cię, Serce pełne miłości, święty Piecu Ognisty! Pochłoń i spal mnie w sobie! Amen.