Uroczystość Najświętszego Odkupiciela – to Uroczystość tytularna Zgromadzenia Redemptorystów, które przypada zawsze na III Niedzielę lipca (w tym roku to XVI Niedziela Zwykła)

Uroczystość Najświętszego Odkupiciela – Uroczystość tytularna Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela (Zgromadzenia Redemptorystów) Trzecia Niedziela lipca – XVI Niedziela Zwykła Redemptorystowskiej Rodzinie, ta dzisiejsza uroczystość uświadamia, że nasze powołanie i nasza misja w Kościele i we wspólnocie ludzkiej, naznaczonej tak zróżnicowanymi aspektami XXI-go stulecia, to głoszenie Obfitego Odkupienia światu. Również i temu małemu światu, którego granice stanowią sąsiedzkie ogrodzenia, klatki schodowe przestrzenie biurowe, sale szpitalne czy więzienne cele.

Panie, dobrze, że tu jesteśmy… – gotowi jesteśmy powtórzyć za apostołami, my zgromadzeni na współczesnej duchowej górze Tabor, jaką jest Msza Święta. Dobrze, bo możemy usłyszeć Twoje słowa Panie, słowa pełne miłości i pokoju.

Uczniowie nie zdawali sobie sprawy wychodząc tego wieczoru na Górę Tabor, jak wiele zmieni się jeszcze w ich życiu. Tej nocy, a także za niedługo w Jerozolimie. To miało być kolejne pójście razem z ich Nauczycielem, Jezusem z Nazaretu, na „miejsce osobne” na modlitwę, a także udanie się na miejsce osobne, by odpocząć nieco od otaczających ich ciągle tłumów – chorych, opętanych, oczekujących na pocieszenie, cud, błyskotliwą odpowiedź dla faryzeuszy i uczonych w Piśmie.

Apostolstwo, to bardzo ważne zadanie dla wierzących w Jezusa i kochających Go. Będąc blisko Jezusa, nie można być obojętnym na fakt, że wielu ludzi pozostaje z dala od Niego. Dlatego trzeba robić wiele, owszem, trzeba robić wszystko, aby ich do Niego zbliżyć...

„Oczyma ciała będę widział Boga. To właśnie ja Go zobaczę” (Hi 19, 27) Nie można zapomnieć o tych, którzy byli nam najbliżsi i którym często tak dużo zawdzięczamy. Odeszli od nas, choć byli z nami, ale na zawsze pozostaną w naszej pamięci, w naszym sercu i w naszej codziennej modlitwie. „Kiedy myślimy o kimś, zostając bez niego... Śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą” (ks. Jan Twardowski).

Chrystus zmartwychwstał jako pierwszy spośród tych, co pomarli… (1 Kor 15, 20). Każdy z nas tutaj obecnych będzie kiedyś wezwany przez Boga do przekroczenia bramy śmierci, ale dzisiaj pragniemy z wiarą i nadzieją w życie wieczne zaśpiewać naszemu kochanemu bratu: W krainie życia ujrzę dobroć Boga (Ps 27).

Chrystus zmartwychwstał jako pierwszy spośród tych, co pomarli… (1 Kor 15, 20). Każdy z nas tutaj obecnych będzie kiedyś wezwany przez Boga do przekroczenia bramy śmierci, ale dzisiaj pragniemy z wiarą i nadzieją w życie wieczne zaśpiewać naszemu kochanemu bratu: W krainie życia ujrzę dobroć Boga (Ps 27).

Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem… (J 11, 25). Pamiętaj człowiecze: „Prochem jesteś i w proch się obrócisz” (Rdz 3, 19). Pamiętamy o tej tragicznej prawdzie, kiedy stajemy nad otwartym grobem ukochanej mamy, taty, żony czy dziecka. Ale jest jeszcze inna, pełna nadziei prawda: „Non omnis moriar” – „Nie wszystek umrę” (Horacy) oraz pełne nadziei słowa Zwycięzcy śmierci, piekła i szatana: Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie (J 11, 25).

Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem… (J 11, 25). Pamiętaj człowiecze: „Prochem jesteś i w proch się obrócisz” (Rdz 3, 19). Pamiętamy o tej tragicznej prawdzie, kiedy stajemy nad otwartym grobem ukochanej mamy, taty, żony czy dziecka. Ale jest jeszcze inna, pełna nadziei prawda: „Non omnis moriar” – „Nie wszystek umrę” (Horacy) oraz pełne nadziei słowa Zwycięzcy śmierci, piekła i szatana: Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie (J 11, 25).