Czwartek czwartego tygodnia Wielkiego Postu

 

 

 

Środa, 19 marca 2026 roku, IV tydzień Wielkiego Postu, Rok A, II

 

 

 

CZYTANIA

 

 

 

 

Św. Jan Paweł II w książce-wywiadzie zatytułowanej „Przekroczyć próg nadziei” słowa, które dziś usłyszeliśmy u św. Pawła, odnosi zarówno do Abrahama – jak podaje Apostoł – ale również do Maryi. Chodzi o słowa z Listu do Rzymian: „On to wbrew nadziei uwierzył nadziei, że stanie się ojcem wielu narodów, zgodnie z tym, co było powiedziane: takie będzie twoje potomstwo” (Rz 4,18). I oczywiście jak najbardziej prawdą jest, że Maryja była Tą, która wbrew jakiemukolwiek ludzkiemu i ziemskiemu myśleniu zawierzyła słowom Gabriela i – zanurzona w Bożym słowie, rozważając przez całe życie to, w jaki sposób Bóg prowadził Naród Wybrany – zawierzyła obietnicy i tajemnicy dla siebie nie do ogarnięcia. Swoje zawierzenie potwierdziła podczas życia, działalności i nauczania Jezusa, a w sposób chyba najpełniejszy podczas Jego męki i śmierci oraz w czasie oczekiwania na zmartwychwstanie. Wbrew wszelkim zewnętrznym znakom zaufała, bo wierzyła głęboko, że Bóg nie oszukuje człowieka, nie bawi się nim i nie chce z niego drwić.

 

Jednak można powiedzieć, że kolejną osobą, która zasługuje – obok Abrahama i Maryi – na miano tego, który „wbrew nadziei uwierzył nadziei”, jest patron dzisiejszego dnia – św. Józef, w wezwaniu Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny.

Ewangelista Mateusz w przytoczonym dziś fragmencie Ewangelii: „Józef, mąż Jej, będąc człowiekiem sprawiedliwym i nie chcąc narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie” (Mt 1,19), zarysowuje skomplikowaną sytuację, w której znajduje się młode narzeczeństwo, oraz dramat rodzący się w sercu młodego, pobożnego człowieka, jakim był Józef. Możemy przypuszczać, że właśnie taki był – a nawet mieć co do tego pewność – bo Mateusz nazywa go „człowiekiem sprawiedliwym”. Wiemy, że ewangelista kierował swoje dzieło do chrześcijan pochodzenia żydowskiego, którzy doskonale znali Stare Przymierze i wiedzieli, że określeniem tym nie opisuje się byle kogo. Sprawiedliwy jest Abraham, Jakub, Mojżesz; sprawiedliwy jest Hiob; sprawiedliwi są męczennicy z czasów machabejskich; a wreszcie – co najważniejsze – sprawiedliwy jest sam Bóg.

Józef jest tym, który „wbrew nadziei uwierzył nadziei”, bo pomimo ludzkich wątpliwości poddaje się woli Boga. Otrzymuje niezwykłą łaskę: staje się prawnym opiekunem i przybranym ojcem Mesjasza, Wybawiciela i wypełnienia wszystkich proroctw Starego Przymierza. Ale składa też nie lada ofiarę – poświęca swoje plany, ambicje, wyobrażenia życia i marzenia o ojcostwie oraz spokojnym życiu. A jednak rzeczywiście staje się ojcem – w porządku wiary i posłuszeństwa – i w tym sensie ojcem dla wielu, podobnie jak Abraham. To przecież od Józefa uczymy się, co znaczy konsekwentnie podążać za słowem Boga, co znaczy zaufać i zawierzyć w sytuacjach, których nie do końca – albo w ogóle – nie rozumiemy. Od niego uczymy się także przyjąć, że niektóre rzeczy w naszym życiu dzieją się z woli Ducha Świętego i że nie wszystko musimy rozumieć tu i teraz.

Józef jest naszym ojcem na drodze wiary – podobnie jak Abraham. Niezwykła jest intuicja św. Pawła, który pokazuje nam, że nie samo postępowanie czy wypełnianie uczynków sprawia, iż stajemy się „potomstwem Abrahama”, lecz wiara – jego wiara. To ona staje się dla nas motywacją i imperatywem do czynów, a nie odwrotnie. Analogicznie jest z Józefem: stajemy się jego duchowymi dziećmi i jesteśmy z nim w szczególnej bliskości wtedy, gdy nasza wiara, zawierzenie i ufność stają się do jego podobne.

Nikt z nas nie składa swojego dziecka w ofierze ani nie przyjmuje pod swój dach kobiety, która poczęła z Ducha Świętego, a jednak możemy naśladować wiarę tych dwóch „biblijnych gigantów”. Przyjęcie trudnych sytuacji, które nie są naszą winą – z niezrozumieniem, do którego mamy prawo, podobnie jak Józef czy Abraham – ale jednocześnie z zaufaniem w Bożą Opatrzność i Jego opiekę, jest dla nas jak najbardziej możliwe. Zamilknięcie, rozważanie i kontemplacja sytuacji po ludzku trudnych, cicha obecność zamiast konieczności komentowania i dodawania swoich „pięciu groszy” zawsze i wszędzie – to również nauka płynąca z postawy Józefa.

 

Uczmy się od Józefa. Bądźmy jego duchowymi dziećmi dzięki wierze i zaufaniu – jak on. Uczmy się od Józefa milczenia, które nie jest ucieczką, lecz wsłuchiwaniem się. Uczmy się decyzji podejmowanych nie pod wpływem lęku, lecz w świetle słowa Bożego.

A może dziś trzeba nam zapamiętać jeden obraz: Józef wstający w nocy, by wziąć Dziecię i Jego Matkę, i wyruszyć w drogę. Bez gwarancji, bez zabezpieczeń, tylko z obietnicą Boga.

Na tym polega wiara „wbrew nadziei”.

I o taką wiarę prośmy – abyśmy w godzinie ciemności potrafili wstać, wziąć to, co Bóg nam powierza, i pójść. Nie po to, aby zyskiwać cokolwiek czy liczyć na docenienie z jakiejkolwiek strony, ale abyśmy mogli rzeczywiście nazwać siebie – a może raczej zostać kiedyś nazwani – ludźmi sprawiedliwymi.

 

 

 

 

 

 

 

Kazania-homilie:  Uroczystość Świętego Józefa, Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny

o. Mariusz Simonicz CSsR  (19 marca 2012 rok, Rok B, II – Poniedziałek czwartego tygodnia Wielkiego Postu)

o. Jan Chaim CSsR  (19 marca 2013 roku, Rok C, I)

o. Dariusz Paszyński CSsR  (19 marca 2014 roku, Rok A, II)

o. Ryszard Bożek CSsR  (19 marca 2015 roku, Rok B, I)

o. Edmund Kowalski CSsR  (19 marca 2016 roku, Rok C, II)

o. Stanisław Janiga CSsR  (19 marca 2017 roku, Rok A, I)

o. Paweł Drobot CSsR  (19 marca 2018 roku, Rok B, II)

o. Tomasz Zieliński CSsR  (19 marca 2019 roku, Rok C, I)

o. Tomasz Mular CSsR  (19 marca 2020 roku, Rok A, II)

o. Stanisław Paprocki CSsR  (19 marca 2021 roku, Rok B, I)

o. Sylwester Cabała CSsR  (19 marca 2022 roku, Rok C, II)

o. Grzegorz Pruś CSsR  (20 marca 2023 roku, Rok A, I – Poniedziałek czwartego tygodnia Wielkiego Postu)

o. Ryszard Hajduk CSsR  (19 marca 2024 roku, Rok B, II – Wtorek piątego tygodnia Wielkiego Postu)

o. Łukasz Baran CSsR  (19 marca 2025 roku, Rok C, I – Środa drugiego tygodnia Wielkiego Postu)

o. Wacław Zyskowski CSsR  (19 marca 2026 roku, Rok A, II – Czwartek czwartego tygodnia Wielkiego Postu)

 

 

 

 

 

 

Drukuj... 

Redemptorysta Prowincji Warszawskiej, obecnie Prefekt Studentatu Prowincji Warszawskiej Redemptorystów – Kraków