Słowo Redemptor

Niedziela Chrztu Pańskiego – święto

 

 

 

Niedziela, 10 stycznia 2021 roku, I tydzień zwykły, Rok B, I

 

 

 

 

 

 

CZYTANIA

 

 

 

Dzisiejsze święto, Niedziela Chrztu Pańskiego kończy okres Bożego Narodzenia. I trzeba powiedzieć, że to bardzo mocny akcent na początku roku kalendarzowego! Przymierze chrztu świętego jest objawieniem miłości, która kocha do końca. W chrzcie świętym Bóg dał nam WSZYSTKO, czyli CAŁEGO SIEBIE!

 

 

Warto dziś po raz kolejny w naszym życiu uświadomić sobie tę wielką prawdę, że ma większej godności niż godność, jaką otrzymaliśmy na chrzcie świętym. Sakrament chrztu świętego niesie w sobie bardzo bogatą rzeczywistość. Obejmuje ona: odpuszczenie grzechu pierworodnego i wszystkich grzechów osobistych, narodzenie do nowego życia, przez które człowiek staje się przybranym synem Ojca, świątynią Ducha Świętego. Przez fakt przyjęcia tego sakramentu ochrzczony jest włączony w Kościół, Ciało Chrystusa, i staje się uczestnikiem kapłaństwa Chrystusa. Chrzest wyciska na duszy niezatarte duchowe znamię, „charakter”, który konsekruje ochrzczonego do uczestnictwa w chrześcijańskim kulcie religijnym.

 

To oznacza, że od momentu chrztu świętego należymy do Boga w sposób pełny, całkowity, totalny. Do każdego ochrzczonego Bóg mówi: „JESTEŚ CAŁY MÓJ, JESTEŚ CAŁA MOJA”, wyciskając na duszy ludzkiej niezatarte znamię – „pieczęć miłości”. Jednak to nie wszystko. W chrzcie świętym Bóg wypowiada do każdego jeszcze inne, potężne w skutki słowo: „JESTEM CAŁY TWÓJ”. Chrzest daje nam uczestnictwo w życiu samego Boga. Żyć pełnią łaski chrztu oznacza zostać przebóstwionym, czyli całkowicie zjednoczonym z Bogiem.

 

Dziś jest taki dzień, gdzie każdy z nas powinien odnowić osobiście i potwierdzić – już jako dorosły, dojrzały chrześcijanin – przymierze chrztu świętego – to znaczy powiedzieć:

„BOŻE, PRZYJMUJĘ CIEBIE, ZGADZAM SIĘ CAŁKOWICIE NALEŻEĆ DO CIEBIE, ZGADZAM SIĘ BYĆ CAŁY TWÓJ, ZGADZAM SIĘ BYĆ CAŁA TWOJA”.

 

To, na czym polega głębia łaski chrztu św., w niezwykły sposób wyraża modlitwa duszy rozmiłowanej autorstwa św. Jana od Krzyża. Niech ta modlitwa nas prowadzi w naszych rozważaniach:

Któż może się uwolnić ze swej nędzy i nicości, jeśli Ty go nie podniesiesz do siebie czystością Twej miłości, o Boże mój? Jakże się może podnieść do Ciebie człowiek zrodzony w nędzy, jeśli go Ty nie podniesiesz tą ręką, którą go stworzyłeś?

Nie pozbawisz mnie, o Boże mój, tego, coś mi dał w Twym Synu, Jezusie Chrystusie, w którym mi dałeś wszystko, czego pragnę; dlatego raduję się, bo nie zawiedziesz mej ufności! Czemu więc, duszo moja, jeszcze się ociągasz, gdy już teraz możesz kochać całym sercem swego Boga?

Moje są niebiosa i moja jest ziemia, moje są narody, moi grzesznicy i sprawiedliwi. Aniołowie są moi, Matka Boża jest moja, wszystkie rzeczy są moje, i sam Bóg jest moim i dla mnie, gdyż Chrystus jest mój i wszystek dla mnie! Czemu więc, duszo moja, jeszcze się ociągasz, i czego jeszcze szukasz? Wszystko jest twoje i wszystko dla ciebie.

 

W czasie chrztu świętego przyrzekamy się wyrzec szatana i jego pychy! Lecz któż z nas dochowuje na co dzień przyrzeczeń chrzcielnych? Czyż większość z nas nie sprzeniewierza się wierności obiecanej Chrystusowi na chrzcie świętym? Skąd pochodzi brak wierności przyrzeczeniom? Pewno z tego, że zapominamy o obietnicach i zobowiązaniach płynących z tego sakramentu. Mało kto z nas osobiście odnawia przymierze z Bogiem zawarte w chrzcie św. Zapominamy i zaniedbujemy zobowiązania złożone na chrzcie św. Dlatego Kościół zachęca nas kilka razy w roku do odnawiania ślubowań chrzcielnych i obietnic, jakie złożyliśmy Bogu!

 

Dziś właśnie jest taki dzień, aby w sposób uroczysty odnowić nasze przyrzeczenia chrzcielne, aby podziękować za łaskę chrztu św., za naszych rodziców i chrzestnych, którzy byli u początku naszej drogi do życia w Bogiem! Przy tej okazji dobrze jest wspomnieć kapłana, który mnie ochrzcił. Przypomnieć sobie dzień chrztu św., parafię, w której zostałem ochrzczony. Niech to będzie dzień wdzięczności Bogu i ludziom!

 

 

Bóg, w jakiego uwierzyliśmy, jest Bogiem kochającym i troszczącym się o zbawienie każdego swojego dziecka. Bóg pragnie, aby wszyscy ludzie zostali zbawieni. To jest największe pragnienie Boga i dobrze jest o tym pamiętać. Św. Paweł przypomina nam, że Bóg wybrał nas, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem (Ef 1, 4).

 

Dlatego dziś zapragnijmy życia w przyjaźni z naszym Bogiem na co dzień. Niech „nic”, dosłownie „nic” nas nie oddziela od Niego! Amen

 

 

 

 

Kazania-homilie: Niedziela Chrztu Pańskiego – święto, Rok B, I

o. Andrzej Kowalski CSsR  (08 stycznia 2012 roku, Rok B, II)

o. Piotr Łacheta CSsR  (13 stycznia 2013 roku, Rok C, I)

o. Edmund Kowalski CSsR CSsR  (12 stycznia 2014 roku, Rok A, II)

o. Ryszard Bożek CSsR  (11 stycznia 2015 roku, Rok B, I)

o. Łukasz Listopad CSsR  (10 stycznia 2016 roku, Rok C, II)

o. Stanisław Janiga CSsR  (08 stycznia 2017 roku, Rok A, I)

o. Andrzej Szorc CSsR  (07 stycznia 2018 roku, Rok B, II)

o. Paweł Drobot CSsR  (13 stycznia 2019 roku, Rok C, I)

o. Tomasz Mular CSsR  (12 stycznia 202o roku, Rok A, II)

o. Ryszard Bożek CSsR  (10 stycznia 2021 roku, Rok B, I)

 

 

 

 

 

Drukuj... 

Wykładowca liturgiki w Wyższym Seminarium Duchowym Redemptorystów w Tuchowie oraz Misjonarz
Prowincji Warszawskiej Redemptorystów – Tuchów

o. Ryszard Bożek CSsR

Powrót do strony głównej

Czytelnia

Polecamy