Bóg przez swych aniołów zapowiada wielkie rzeczy – oto w niepłodnych małżeństwach pojawią się dzieci, które będą całkowicie oddane Bogu i przeznaczone do Jego dzieł. W przypadku Samsona rodzice ucieszyli się i przyjęli bez wahania Boże słowo. W przypadku św. Jana Chrzciciela jego ojciec Zachariasz zaczął dopytywać, powątpiewać i oniemiał aż do czasu jego narodzenia.

Jakie są najważniejsze momenty w dziejach świata? ... ...Boże Narodzenie i następne zbawcze wydarzenia jako najważniejsze wydarzenia całego mojego życia ... Bóg przyszedł do człowieka, by go zbawić, a nie potępić. Bóg przyszedł do człowieka, by dać mu jeszcze jedną szansę, by wyciągnąć go z niewoli zła i śmierci. Gdyby Bóg nie stał się człowiekiem, być może dzieje świata już dawno dobiegłyby końca i nie byłoby już potrzeby zastanawiać się nad doniosłością i znaczeniem poszczególnych wydarzeń w historii świata.

Święto „niewinnych i bezimiennych męczenników”, które powstało w Kościele Wschodnim w Kartaginie w 505 r., podobnie jak święto św. Szczepana, pierwszego męczennika Kościoła (Protomartyr), „niepokoi”, „zakłóca” czy wręcz „burzy” świąteczny, zaciszny i choinkowy nastrój. Dla ludzi wierzących „zakłóca” tylko „zaciszny i choinkowy nastrój”, ponieważ dla nas Boże Narodzenie oznacza wcielenie Boga we wszystkie wymiary bycia i stawania się człowiekiem – osobą oraz dawanie świadectwa w trudnych, a nawet dramatycznych i tragicznych sytuacjach naszego życia.

Maryja słyszy od swojej krewnej Elżbiety, że jest błogosławiona, tzn. właśnie szczęśliwa. Błogosławiona, szczęśliwa jest między niewiastami, dlatego, bo uwierzyła, że spełnią się Jej słowa powiedziane od Pana. Stała się Matką jedynego Błogosławionego – owocu Jej życia – Jezusa Chrystusa, jedynego szczęścia człowieka i jedynego, który prawdziwe szczęście daje. Szczęście Maryi spełniło się w pełnieniu woli Boga.

Pokora jest największą mocą Boga. Przez nią zbawił świat – stał się człowiekiem, choć wcale nie musiał i umarł na krzyżu, choć wystarczyło, jak pisze św. Faustyna w „Dzienniczku”, tylko jedno słowo wypowiedzieć, by zbawić tysiące takich światów jak nasz. Nieogarniony poddany zostaje granicom, wszechmoc przychodzi przez dziecko, moc w słabości się doskonali. I dotyka naszych wstydliwych słabości, wchodzi pokornie i cicho do naszych kryjówek, podnosi delikatnie nasze głowy, rozpala wygasłe serca, myśli i wolę. ... Zbliża się Boże Narodzenie. Czas wielkiej pokory Boga i Jego miłosierdzia.

Bóg mnie oczyszczał i nadal oczyszcza. Zasiada i przetapia mnie, formuje na nowo według swego słowa. Czym był ten Adwent, jeśli nie takim kształtowaniem? Codzienne roraty, adwentowe rekolekcje, a podczas nich spowiedź, czy w końcu słowo Boże przygotowujące mój umysł i serce na spotkanie z Nowonarodzonym – w taki sposób Bóg mnie kształtował, przygotowywał.

Dzisiejszej nocy będziemy sobie składać różne, najserdeczniejsze życzenia. Niech wśród nich nie zabraknie i tych związanych z dzisiejszym świętem – Świętej Rodziny, wzoru świętości dla naszych ukochanych rodzin: Życzmy sobie, by na pierwszym miejscu w naszych rodzinach był Jezus i Jego święta i zbawcza wola ... A na koniec zgodnie z życzeniem św. Pawła, wszyscy życzmy sobie, byśmy znosząc jedni drugich i wybaczając sobie nawzajem, ten Nowy Rok przeżyli dobrze i radośnie z błogosławieństwem Bożej Dzieciny i Świętej Rodziny.

W ten wieczór trzeba nam raz jeszcze uświadomić sobie i przeżyć, że Ten, który przychodzi nie przychodzi po to, aby nam rozkazywać, ale by nas karmić i służyć. Zbliżmy się do Boga, który staje się bliskim, zatrzymajmy się, by spojrzeć na żłobek, wyobraźmy sobie narodziny Jezusa. Zanieśmy do Niego, to czym jesteśmy, nasze bóle i cierpienia, nasze radości, nasze zwątpienia, nasze zranienia. Wraz z Maryją i Józefem jesteśmy przed żłóbkiem Jezusa, który rodzi się dla nas. Powiedzmy Mu: „dziękuję”, ponieważ uczyniłeś dla mnie to wszystko.

Bóg się rodzi, moc truchleje! Świat wywraca się do góry nogami. Król królów i Pan całego wszechświata przychodzi na świat w ubogiej stajence, a nie w pałacowych, wyłożonych marmurem, komnatach. Zamiast orszaku możnowładców, hołd Mu oddają zwierzęta, później pasterze – którzy jeszcze nie wiedzą, że oto narodził się Ten, który sam będzie ich pasł. „On, Stwórca świata, narodził się nie pośród złota i srebra, ale pośród błota” (Św. Hieronim, Homilia na Boże Narodzenie).

Wesołych Świąt Bożego Narodzenia! Bóg jest wśród nas! Przed chwilą usłyszeliśmy to radosne objawienie z Ewangelii św. Jana: Słowo stało się ciałem i zamieszkało między nami. Bóg w Jezusie Chrystusie stał się kimś bliskim! Musimy mieć świadomość, że dziś to dopiero początek Paschy Pana. Boże Narodzenie to tylko pierwszy etap, który jest nam bardzo bliski i jednocześnie radosny.