Kościół jest rzeczywistością bosko-ludzką, w której przeplata się świętość Boga i grzeszność człowieka. Ważne jest, byśmy uświadomili sobie, że od każdego z nas zależy, jak ludzie będą postrzegać Kościół, ponieważ widzą go w nas – wierzących. Im więcej świętości, dobra i miłości będzie w moim życiu, tym piękniejszy będzie Kościół.

Romantycy próbowali budzić ducha: „dumne wiersze pisał Norwid” (Jan Pietrzak). Pozytywiści wzywali do pracy u podstaw, a „matki, żony w mrocznych izbach wyszywały na sztandarach hasło: Honor i Ojczyzna” (Jan Pietrzak), by mogła powstać na nowo wolna Polska. I „powstała z grobu na Twe władne słowo, Polska, wolności narodów chorąży; pierzchnęły straże, a ponad jej głową znowu swobodnie Orzeł Biały krąży!” („Boże, coś Polskę”).

Królestwo Boże jest królestwem, którego konstytucją jest prawo miłości. To właśnie miłością Bóg przyciąga nas do siebie. „Nie bierze nas siłą, nie narzuca nam swojej prawdy i sprawiedliwości, nie uprawia z nami prozelityzmu, chce nas pociągnąć miłością, czułością i współczuciem” (Franciszek).