Sobota drugiego tygodnia Wielkiego Postu

Sobota, 7 marca 2026 roku, II tydzień Wielkiego Postu, Rok A, II

Przypowieść o Miłosiernym Ojcu to jedno z najbardziej wzruszających przesłań Jezusa, w którym objawia nam, jaki jest Bóg. To sam Jezus opowiadając tę przypowieść odsłania przed nami oblicze Ojca i ukazuje, że On sam jest drogą powrotu do domu Ojca. W Nim i przez Niego możemy na nowo odnaleźć utraconą komunię z Bogiem.

Relacje, które budujemy, dary i talenty, które posiadamy, świat, w którym żyjemy wraz z jego zasobami – wszystko to jest nam dane przez Boga. On jest naszym Stwórcą. Tego wszystkiego nie wytwarzamy sami, lecz otrzymujemy. Pierwszym darem jest nasze życie. To wszystko otrzymujemy od Boga.

Tak jak dla synów z dzisiejszej przypowieści, Bóg Ojciec zgromadził dla nas kapitał, którego nie wypracowaliśmy sami. Jednak Ojciec nie chce mieć w swoim domu niewolników, lecz wolne dzieci. Dlatego nie zatrzymuje młodszego syna, który wyrusza na poszukiwanie przygód w świecie. Jego historię możemy porównać do kogoś, kto otrzymał spadek i nie zdaje sobie sprawy z trudu, jaki ktoś inny włożył w jego zgromadzenie. Bardzo łatwo roztrwonił dane mu dobra i uwikłał się w niezdrowe układy.

Postawa młodszego syna ukazuje dramat człowieka zniewolonego grzechem. Grzech z jednej strony jest „atrakcyjny”, „ekscytujący”, dający wrażenie życia w pełni. Z drugiej strony uzależnia, niszczy wrażliwość sumienia, rujnuje relacje, prowadzi do utraty zdrowia, wprowadza człowieka w izolację, pustkę i osamotnienie. Św. Paweł mówi w mocnych słowach o konsekwencjach grzechu: „zapłatą za grzech jest śmierć”. Pojawia się także wstyd, poczucie winy, bezsilność i bezradność.

Co może zrobić człowiek, który doświadcza dramatu grzechu? Może brnąć dalej, aż do całkowitego zatracenia. Może także uczynić to, co zrobił młodszy syn – wrócić do domu Ojca. Ale już samo pragnienie powrotu jest owocem łaski. To Ojciec pierwszy wychodzi ku człowiekowi, wzbudza w jego sercu tęsknotę, daje światło sumienia i siłę, by powstać. Nawrócenie nie jest tylko ludzką decyzją – jest odpowiedzią na uprzedzającą miłość Boga.

Na tym etapie wielkopostnej drogi Bóg wzywa nas do zaufania Mu i do wiary, że nie odrzuca nikogo, kto chce powrócić do domu Ojca. Przypomina nam o tym prorok Micheasz w pierwszym czytaniu: „Któryż Bóg podobny Tobie, który oddalasz nieprawość, odpuszczasz występek Reszcie dziedzictwa Twego? Nie żywi On gniewu na zawsze, bo upodobał sobie miłosierdzie”.

Powrót do domu Ojca to przede wszystkim krok wiary w Boże miłosierdzie i Jego bezwarunkowe przebaczenie. Ojciec nie koncentruje się na stratach, jakie ponieśliśmy, nadużywając dziedzictwa, które otrzymaliśmy za darmo. Ojciec patrzy na nas. Dla Niego ważniejsze jest nasze życie i nasze zbawienie niż to, co jest jedynie dodatkiem do życia.

Ewangelia mówi nam, że Ojciec wybiegł naprzeciw syna, rzucił mu się na szyję i ucałował go. Kazał przynieść najlepszą szatę, włożyć pierścień na jego rękę i sandały na nogi. To znaki przywróconej godności dziecka. Uczta, którą przygotował, jest obrazem radości nieba z jednego grzesznika, który się nawraca. Bóg nie tylko przebacza – On przywraca godność i zaprasza do komunii.

W kontekście życia Kościoła takim miejscem powrotu jest sakrament pokuty i pojednania, z którego wypływa postanowienie poprawy i przemiana życia. Miejscem celebracji pojednania z Bogiem jest także udział w Ofierze Jezusa Chrystusa, którą uobecnia Eucharystia. To właśnie w Eucharystii Chrystus prowadzi nas do Ojca i karmi nas swoją miłością, abyśmy mogli żyć jak dzieci, a nie jak niewolnicy.

Czy ja wierzę, że Ojciec czeka właśnie na mnie? Czy pozwalam Chrystusowi poprowadzić się drogą powrotu? Wielki Post jest czasem decyzji, ale jeszcze bardziej czasem przyjęcia łaski, którą Bóg pierwszy nam ofiaruje.

Kazania-homilie: Sobota drugiego tygodnia Wielkiego Postu

o. Marcin Zubik CSsR (10 marca 2012 roku, Rok B, II)

o. Andrei Vrubleuski CSsR (02 marca 2013 roku, Rok C, I)

o. Piotr Andrukiewicz CSsR (22 marca 2014 roku, Rok A, II)

o. Andrzej Makowski CSsR (07 marca 2015 roku, Rok B, I)

o. Piotr Andrukiewicz CSsR (27 lutego 2016 roku, Rok C, II)

o. Ryszard Bożek CSsR (18 marca 2017 roku, Rok A, I)

o. Andrzej Kiełbasa CSsR (03 marca 2018 roku, Rok B, II)