Środa trzeciego tygodnia Wielkiego Postu

Środa, 11 marca 2026 roku, III tydzień Wielkiego Postu, Rok A, II

Od pierwszych wieków chrześcijaństwa Słowo Boże nazywano pokarmem dla duszy. Nie jest to tylko obrazowe porównanie. Tak jak ciało potrzebuje chleba, by żyć, tak dusza potrzebuje Słowa Bożego, by wzrastać. Ono nie tylko poucza, ale przede wszystkim pomaga nam zaufać Bogu, oddać Mu życie bez lęku i przymusu. Objawia Boga, który nie zmusza, lecz zaprasza do relacji.

Życiem duszy jest właśnie to oddanie się Bogu. Gdy karmimy się Jego Słowem, uczymy się powierzać Mu nasze decyzje, trudności i słabości. Słowo Boże jednak nie działa w oderwaniu od sakramentów. To samo Słowo, które słyszymy, staje się dla nas łaską w sakramentalnym działaniu Chrystusa, szczególnie w Eucharystii. Liturgia uczy nas, że stół Słowa i stół Ciała Pańskiego stanowią jedną ucztę, przy której Pan karmi cały Kościół. Słowo Boże nie jest dane tylko pojedynczemu człowiekowi, ponieważ buduje wspólnotę. Gromadzi nas na modlitwie i prowadzi do jedności w Kościele.

Dobrze ukazuje to wędrówka Izraelitów do Ziemi Obiecanej. Nie liczył się sam czas drogi ani jej długość, ale wierność Bożym przykazaniom. To ona była prawdziwym postępem. Ta historia uczy nas, że można iść długo, a w sercu stać w miejscu. Można też cofać się duchowo, tracąc z oczu cel. Bóg jednak pozostaje zawsze wierny: towarzyszy człowiekowi i go wspiera, ale nie zwalnia go z odpowiedzialności. To On pierwszy daje łaskę, która uzdalnia do wierności. Nasz wysiłek jest odpowiedzią na dar, który nas uprzedza. Trzeba sobie uświadomić, że bez czujności serca i współpracy z otrzymaną łaską łatwo popaść w duchowe lenistwo.

Dzisiejszy psalm prowadzi nas jeszcze dalej, ukazując modlitwę całego Kościoła. To, co kiedyś było modlitwą Izraela w świątyni, dziś – wypełnione w Chrystusie – staje się modlitwą Kościoła. Relacja Chrystusa z Kościołem jest bardzo głęboka i ma charakter oblubieńczy. W każdej Eucharystii, przyjmując Ciało Chrystusa, jednoczymy się z Nim oraz między sobą jako jedno Ciało. Słowo, które słyszymy, przygotowuje nas do przyjęcia sakramentalnej obecności Pana, a przyjęta Komunia Święta umacnia nas do wypełniania usłyszanego Słowa. Dlatego nasza modlitwa nigdy nie jest wyłącznie prywatna, lecz zawsze pozostaje modlitwą Kościoła.

Natomiast w Kazaniu na Górze Jezus prowadzi nas do serca Bożego Prawa. Sam mówi: „Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić”. Nie znosi przykazań ani ich nie upraszcza, lecz objawia ich pełnię i ostateczny sens. Prawo Boże nie jest zbiorem suchych przepisów, ale drogą przemiany serca. Miłość, do której prowadzą przykazania, nie jest jedynie owocem ludzkiego wysiłku, lecz darem Ducha Świętego, rozlanym w sercach wierzących. Dzięki Jezusowi przykazania stają się zaproszeniem do życia w miłości, która wypełnia Prawo.

I tu rodzą się pytania, które każdy z nas powinien postawić sobie osobiście:

Co świadczy o tym, że moja modlitwa jest naprawdę modlitwą Kościoła, a nie tylko moją prywatną praktyką?
W jaki sposób swoim słowem, przykładem i postawą uczę innych wierności przykazaniom Boga?

I wreszcie pytanie najbardziej wymagające: które przykazanie jest dla mnie dziś najtrudniejsze do zachowania? Może to właśnie ono wskazuje miejsce, w którym najbardziej potrzebuję karmić się Słowem Bożym i umacniać się łaską sakramentów.

Nie lękajmy się jednak naszej słabości. Bóg, który daje przykazania, daje także przebaczenie i moc do nowego początku. Jego miłosierdzie jest większe niż nasze niewierności, a łaska silniejsza niż grzech.

Prośmy Boga, aby Jego Słowo było dla nas codziennym pokarmem, który prowadzi do wolności serca, jedności we wspólnocie i wiernej drogi ku pełni życia.

Kazania-homilie: Środa trzeciego tygodnia Wielkiego Postu

o. Jan Chaim CSsR (14 marca 2012 roku, Rok B, II)

o. Kazimierz Fryzeł CSsR (06 marca 2013 roku, Rok C, I)

o. Piotr Andrukiewicz CSsR (26 marca 2014 roku, Rok A, II)

o. Sylwester Cabał CSsR (11 marca 2015 roku, Rok B, I)

o. Edmund Kowalski CSsR (02 marca 2016 roku, Rok C, II)

o. Jacek Dembek CSsR (22 marca 2017 roku, Rok A, I)

o. Andrzej Makowski CSsR (07 marca 2018 roku, Rok B, II)

o. Arkadiusz Buszka CSsR (27 marca 2019 roku, Rok C, I)

o. Mariusz Więckiewicz CSsR (18 marca 2020 roku, Rok A, II)

o. Łukasz Baran CSsR (10 marca 2021 roku, Rok B, I)

o. Paweł Drobot CSsR (23 marca 2022 roku, Rok C, II)