Sobota piątego tygodnia Wielkiego Postu

Sobota, 28 marca 2026 roku, V tydzień Wielkiego Postu, Rok A, II

Obecnie na świecie jest wiele podziałów: politycznych, religijnych, etnicznych, a nawet podziałów w rodzinach. Pragnieniem wielu ludzi jest jedność. Pełną jedność niełatwo jednak osiągnąć – zbyt bardzo się różnimy. Dzisiejsze słowo Boże daje nam jednak nadzieję. Jest coś, co powinno nas jednoczyć: wiara. Jest też Ktoś, kto nas jednoczy: Jezus Chrystus. To On „rozproszone dzieci Boże gromadzi w jedno”. Znamy różnych przywódców i każdy z nich ma inną strategię. Sposobem „rządzenia” naszego Pana jest gromadzenie w jedność poprzez miłość.

Pięknym obrazem tego, kim dla nas jest Pan Bóg, są słowa, które powtarzaliśmy w refrenie Psalmu: „Pan nas obroni, jak pasterz owce”, oraz słowa Psalmu mówiące o tym, że Pan będzie czuwał nad swoim narodem, wybawi go od wroga i sprawi, że smutek zamieni się w radość. Jedność, którą daje nam wiara w Boga i sam Pan Bóg, jest bezcennym darem, o który powinniśmy w naszym życiu zabiegać.

Warto dziś skupić się na słowach Ewangelii, które ukazują sens śmierci Jezusa. Nie jest ona tylko drogą do naszego zjednoczenia. Kajfasz nieświadomie wypowiada proroctwo i ukazuje znaczenie śmierci Jezusa: to On jeden umiera za wszystkich, aby nikt nie zginął. Jest w tym jednak pewien paradoks: Kajfasz wypowiada słowa, które okazują się prawdziwym proroctwem, choć sam kieruje się przede wszystkim kalkulacją polityczną i troską o własny naród oraz o zachowanie spokoju wobec Rzymian. Bóg potrafi jednak posłużyć się nawet taką ludzką intencją, aby objawić głębszą prawdę o zbawieniu.

Jest to wyraz niezwykłej miłości Boga do człowieka. To jest szalona miłość Boga do nas. Niewinny i sprawiedliwy Jezus oddaje swoje życie za niesprawiedliwość wielu i dla zbawienia wszystkich. Jego śmierć nie jest tylko przykładem heroicznej miłości, ale prawdziwą ofiarą zbawczą. Na krzyżu dokonuje się nasze odkupienie – Chrystus bierze na siebie grzech świata, aby pojednać człowieka z Bogiem i otworzyć nam drogę do życia wiecznego.

Znaki, które czynił Jezus, nie dla wszystkich były jasne. Wielu Żydów zostało zaślepionych i sparaliżowanych strachem przed Rzymianami oraz ich reakcją. Nas w życiu i w świadectwie wiary także mogą czasem paraliżować różne rzeczy, na przykład lęk przed reakcją innych. Widząc jednak znaki i cuda, jakie Bóg w swojej miłości dla nas czyni, powinniśmy umacniać się w wierze. To właśnie ona nas jednoczy. Wystarczy spojrzeć choćby na różne spotkania religijne, Światowe Dni Młodzieży, a przede wszystkim na Eucharystię – Mszę Świętą. Tutaj nikt nie patrzy na to, kim jesteś: czy jesteś młody czy stary, czy pochodzisz stąd czy z daleka, czy masz coś na sumieniu, czy twoje serce jest czyste. Dla każdego znajdzie się tu miejsce. To piękny obraz jedności, którą daje nam Chrystus i wiara w Niego. Warto się tym umacniać i o tym sobie przypominać, ilekroć pojawi się wątpliwość, jaki sens ma wiara w Boga i jawne przyznawanie się do niej.

Najpiękniejszym przykładem tego, jak bardzo Jezusowi zależy na naszej jedności i naszym szczęściu, jest to, że oddał za nas swoje życie. Już jutro rozpocznie się Wielki Tydzień. Będziemy w sposób szczególny wspominać wydarzenia zbawcze, które są znakiem wielkiej miłości Boga do człowieka i ukazują, za jaką cenę zostaliśmy odkupieni. Spoglądając z wiarą na te wydarzenia, łatwiej odpowiedzieć na wezwanie: „Odrzućcie od siebie wszystkie grzechy i uczyńcie sobie nowe serce i nowego ducha”.
Chciejmy jak najlepiej przeżyć ten ostatni tydzień Wielkiego Postu – czas, który szczególnie zachęca do tego, by na nowo zobaczyć, kto jest moim Królem i moim Panem, który gromadzi nas w jeden Kościół.

Kazania-homilie: Sobota piątego tygodnia Wielkiego Postu

o. Edmund Kowalski CSsR (31 marca 2012 roku, Rok B, II)

o. Paweł Drobot CSsR (23 marca 2013 roku, Rok C, I)

o. Piotr Andrukiewicz CSsR (12 kwietnia 2014 roku, Rok A, II)

o. Stanisław Mróz CSsR (28 marca 2015 roku, Rok B, I)

o. Edmund Kowalski CSsR (19 marca 2016 roku, Rok C, II – Uroczystość św. Józefa, Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny)

o. Mariusz Simonicz CSsR (08 kwietnia 2017 roku, Rok A, I)

o. Sylwester Pactwa CSsR (24 marca 2018 roku, Rok B, II)

o. Krzysztof Wąsiewicz CSsR (13 kwietnia 2019 roku, Rok C, I)

o. Stanisław Paprocki CSsR (04 kwietnia 2020 roku, Rok A, II)

o. Mariusz Mazurkiewicz CSsR (27 marca 2021 roku, Rok B, I)

o. Andrzej Makowski CSsR (09 kwietnia 2022 roku, Rok C, II)