Słowo Redemptor

Niedziela Zesłania Ducha Świętego

 

'

Niedziela, 31 maja 2020 roku, IX tydzień zwykły, Rok A, II

 

 

 

 

 

 

 

 

CZYTANIA

 

 

 

 

Pięćdziesiąt dni po swoim zmartwychwstaniu, Jezus, tak jak wcześniej obiecał swoim uczniom, zsyła Ducha Świętego, pochodzącego od Boga Ojca i od Boga Syna – Jezusa Chrystusa, jedynego Odkupiciela człowieka.

 

 

I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym.

 

Wielkie, publiczne i uroczyste wydarzenie wylania darów Ducha Świętego na Maryję i apostołów w Jerozolimie ma miejsce w dzień Pięćdziesiątnicy, czyli pięćdziesiąt dni po święcie Paschy. Żydzi obchodzą tego dnia święto Szawuot, zwane też Świętem Tygodni, Świętem Żniw czy Zielonymi Świątkami. Pierwotnie było to święto dziękczynienia za zbiory. Z czasem święto to zyskało nowy charakter: święta upamiętniającego nadanie Izraelowi prawa na Synaju. W świetle proroctw Jeremiasza i Ezechiela w wydarzeniu nowej Pięćdziesiątnicy należy widzieć zapowiedź zawarcia Nowego Przymierza: Ducha mojego chcę tchnąć w was i sprawić, byście żyli według mych nakazów i przestrzegali przykazań, i według nich postępowali (Ez 36, 27). Nowe i Wieczne Przymierze jest równocześnie początkiem Nowego Stworzenia i Nowego Ludu Bożego. Zesłanie Ducha Świętego było zwieńczeniem ziemskiego dzieła Jezusa Chrystusa – dzieła odkupienia człowieka, związanego z zawarciem przez Boga z ludzkością Nowego Przymierza we krwi Baranka. Ducha nie można oczywiście ani dotknąć, ani zobaczyć, ale Bóg Duch Święty manifestuje swoją obecność poprzez wielorakie – jak Jego Dary – znaki-symbole, stąd św. Łukasz używa słowa „jakby”, tzn. coś podobnego, zbliżonego w swym wyglądzie i działaniu do pierwowzoru. Najpierw Duch Święty objawia się «jakby» uderzenie gwałtownego wiatru. „Wiatr” i „duch”, w języku hebrajskim (ruach) i greckim (pneuma), oznacza to samo i na ich określenie używa się tego samego słowa. Natomiast w odniesieniu do Ducha Świętego używa się pełnej nazwy: Ruach ha-Kodesz – to Pneuma to hagion – Spiritus Sanctus. Wiatr przewraca i niszczy – w znaczeniu duchowym to, co jest nietrwałe, źle lub niedbale zbudowane, ale i daje siłę, porusza i przenosi. Ukazały się im też «jakby» języki ognia. Ogień był w Starym Testamencie znakiem obecności Boga (ogień na Synaju, płonący krzak). Ogień spala i niszczy, ale i ogrzewa, oczyszcza i daje światło. Według słów Jana Chrzciciela, Jezus będzie chrzcił Duchem i ogniem. A kiedy wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić. Budowniczy wieży Babel, ze względu na różnorodność języków, nie mogąc porozumieć się, rozeszli się i nie dokończyli zaczętej wspólnej budowy. Dar języków otrzymany przez apostołów od Ducha Świętego sprawia, że pobożni Żydzi ze wszystkich narodów pod słońcem zdumieli się, bo każdy słyszał, jak tamci przemawiali w jego własnym języku. Różnorodność języków, narodów, kultur i religii nie musi dzielić. Posłuchajmy jeszcze raz tej wspaniałej pieśni ekumenicznej według św. Łukasza: Partowie i Medowie, i Elamici, i mieszkańcy Mezopotamii, Judei oraz Kapadocji, Pontu i Azji, Frygii oraz Pamfilii, Egiptu i tych części Libii, które leżą blisko Cyreny, i przybysze z Rzymu, Żydzi oraz prozelici, Kreteńczycy i Arabowie – słyszymy ich głoszących w naszych językach wielkie dzieła Boże. Tak, „wielkie dzieła Boże” dokonane przez Boga Syna i objawione przez Boga Ducha Świętego mają służyć wszystkim ludziom, bo wszyscy ludzie zostali odkupieni i powołani do bycia „dziećmi Bożymi” i życia z Bogiem – „naszym Ojcem”. Stąd nasza żarliwa modlitwa z autorem Psalmu 104 i z naszym nieodżałowanym Janem Pawłem II: Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi, tej ziemi (Warszawa, 2 czerwca 1979 r. w wigilię uroczystości Zesłania Ducha Świętego).

 

 

Wszyscy bowiem w jednym Duchu zostaliśmy ochrzczeni, aby stanowić jedno Ciało.

 

Różne dary łaski, rodzaje posługiwania i działania, ale ten sam Duch, Pan, Bóg i Kościół. Różnorodność darów i działań – przypomina św. Paweł Rzymianom i nam, współczesnym adresatom słowa Bożego, objawia bogactwo charyzmatycznej wspólnoty wiary, jakim jest Kościół, chciany i wybudowany przez jednego Pana i na jedynym Fundamencie – Jezusie Chrystusie, a obecnie ożywianym i kierowanym przez jednego Pana i Ożywiciela – Ducha Świętego. Różność w bogactwie darów i działań tworzy przepiękną Bożą mozaikę, a według Apostoła Narodów jest jednym ciałem z wielością i różnorodnością współistniejących i współdziałających członków. A zatem, wszystkie dary posługiwania i działania powinny służyć wspólnemu dobru – Kościołowi. Poszczególne członki – na wzór ciała ludzkiego, stworzonego na obraz i podobieństwo Boga – wzajemnie się wspierają i uzupełniają w dobrym funkcjonowaniu całości, a następnie powinny zachowywać jedność w działaniu, w celu zapewnienia życia całości.

 

 

Weźmijcie Ducha Świętego!

 

Wieczorem w dniu zmartwychwstania… przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!». Jakże strwożonym i zabarykadowanym w Wieczerniku uczniom ten Chrystusowy pokój był potrzebny. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana. Wydaje się, że wszystko, co Jezus powiedział wcześniej o swojej męce, śmierci i zmartwychwstaniu, teraz na ich oczach się spełnia. Również w niedalekiej przyszłości zaczną wypełniać się inne obietnice Mistrza dotyczące z kolei Jego uczniów. To wam powiedziałem, abyście pokój we Mnie mieli. Na świecie doznacie ucisku, ale miejcie odwagę: Jam zwyciężył świat (J 16, 33). Najpierw jednak zostaną oni posłani w imię Zmartwychwstałego: Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam. Oni, Jego apostołowie – posłani, mają teraz kontynuować Jego misję jako wspólnota wiary i miłości – Kościół. Jedność Kościoła może być zachowana tylko dzięki posłuszeństwu Duchowi Świętemu, Panu i Ożywicielowi, który mówił przez proroków, a obecnie będzie mówił i działał przez nich: Weźmijcie Ducha Świętego! W słowach Jezusa: którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane, Kościół widzi ustanowienie sakramentu pokuty i pojednania. Zapewne większość apostołów miała rumieńce na twarzy, słysząc słowa Zmartwychwstałego Pana o odpuszczaniu grzechów. Nie tylko grzeszna kobieta czy skruszony łotr doświadczyli Bożego miłosierdzia. Jezus ani jednym słowem nie czyni im wyrzutów. Jego postawa przed męką i śmiercią, i po męce, śmierci i zmartwychwstaniu jest dla nich i dla nas wzorem wielkoduszności i miłości miłosiernej.

 

 

 

 

 

 

 

Kazania-homilie: Niedziela Zesłania Ducha Świętego, Rok A, II

o. Sylwester Pactwa CSsR  (12 czerwca 2011 roku, Rok A)

o. Dariusz Paszyński CSsR  (27 maja 2012 rok, Rok B)

o. Paweł Drobot CSsR  (19 maja 2013 rok, Rok C)

o. Paweł Jurkowski CSsR  (09 czerwca 2014 rok, Rok A)

o. Andrzej Stefan Wodka CSsR  (25 maja 2015 rok, Rok B)

o. Sylwester Cabała CSsR  (15 maja 2016 rok, Rok C)

o. Krzysztof Dworak CSsR  (04 czerwca 2017 rok, Rok A)

o. Mariusz Mazurkiewicz CSsR  (20 maja 2018 rok, Rok B)

o. Andrzej Makowski CSsR  (09 czerwca 2019 rok, Rok C)

o. Edmund Kowalski CSsR  (31 maja 2020 rok, Rok A)

 

 

 

 

 

 

Drukuj...

Profesor nadzwyczajny Istituto Superiore di Teologia Morale
(antropologia filozoficzna – specjalność bioetyka), Accademia Alfonsiana – Rzym

o. Edmund Kowalski CSsR

Powrót do strony głównej

Czytelnia

Polecamy