Piątek trzeciego tygodnia Wielkiego Postu

Piątek, 13 marca 2026 roku, III tydzień Wielkiego Postu, Rok A, II

Streszczenie Prawa

Kto ma dzisiaj ochotę uczyć się długich tekstów na pamięć – no, może poza aktorami? W naszych czasach wszystko ma być krótkie: wiadomości, definicje i oczywiście kazania. Pewna kobieta stwierdziła nawet, że „Ojcze nasz” to zdecydowanie zbyt długi tekst, którego jej córka przed Pierwszą Komunią musi nauczyć się na pamięć.

Tego rodzaju tendencję do ujmowania kwestii w jak najkrótszej formie można było zauważyć już w czasach Jezusa. Żywa była praktyka polegająca na skupianiu uwagi poprzez streszczanie Prawa. Metodę tę stosowali rabini i ich uczniowie. Być może najsłynniejszym przykładem w tradycji żydowskiej jest opowieść o tym, jak pewien człowiek chciał poznać Torę, stojąc na jednej nodze. Podobno wtedy usłyszał od rabina Hillela: „Nie czyń bliźniemu, co tobie niemiłe. Oto cała Tora. Reszta to tylko komentarz. Idź i ucz się”.

Podobnie czyni Jezus, który ujmuje tradycyjną mądrość Izraela w jednym stwierdzeniu. W pierwszej części swojej wypowiedzi przywołuje wyznanie wiary Izraela, zgodnie z którym należy miłować jedynego Boga, Pana, całym swoim sercem, całą duszą i ze wszystkich sił. To wyznanie (Szema Izrael) spisywano na pergaminowym zwoju i umieszczano w mezuzie, przymocowanej do odrzwi żydowskiego domu.

Żaden pobożny Żyd nie mógł nie zgodzić się z tą częścią streszczenia Jezusa. Obok tego Jezus przywołuje jednak kolejny fragment Pisma Świętego: „Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego”. Dla Jezusa połączenie tych dwóch tekstów stanowi istotę Prawa. I to właśnie ta jedność miłości Boga i bliźniego jest najważniejszym przykazaniem dla chrześcijan.

Jezus podaje skrócone ujęcie Prawa nie po to, aby zadziwiać swoją błyskotliwością intelektualną czy ukazać językowy kunszt. Wyraża w tym swoją wolę, by Jego uczniowie kochali Boga całym sercem i troszczyli się o bliźniego, aktywnie zabiegając o jego dobro, jak o własne. To nie tylko streszczenie Prawa, ale także program życia ucznia. W innych okolicznościach powie do swoich uczniów: „Miłujcie się wzajemnie, jak Ja was umiłowałem”. Miłość jako zadanie i wymaganie zawsze jest poprzedzona Bożą miłością, która jest darem i łaską. Jezus nie żąda od nas niczego, czego wcześniej nie dał nam w obfitości. «„Ponieważ Bóg pierwszy nas umiłował” (por. 1 J 4,10), miłość nie jest już przykazaniem, ale odpowiedzią na dar miłości, z jaką Bóg do nas przychodzi» (DCE 1).

Czas Wielkiego Postu skłania nas do nawrócenia, czyli najpierw do zmiany myślenia. Nawet jeśli już nieraz zastanawialiśmy się nad tym, co jest najważniejsze w naszym życiu i co pozostawimy po sobie, gdy odejdziemy z tego świata, warto wracać do zasadniczych pytań: Co ostatecznie nadaje sens naszemu życiu? Co tak naprawdę liczy się przed Bogiem?
Dzisiejsza Ewangelia daje jasną i jednoznaczną odpowiedź, wskazując na miłość Boga i bliźniego jako najważniejsze przykazanie. Chodzi więc o coś, co można ująć bardzo krótko: żyć miłością.

Kazania-homilie: Piątek trzeciego tygodnia Wielkiego Postu

o. Jan Chaim CSsR (16 marca 2012 roku, Rok B, II)

o. Kazimierz Fryzeł CSsR (08 marca 2013 roku, Rok C, I)

o. Piotr Andrukiewicz CSsR (28 marca 2014 roku, Rok A, II)

o. Sylwester Cabał CSsR (13 marca 2015 roku, Rok B, I)

o. Rafał Nowak CSsR (04 marca 2016 roku, Rok C, II – Święto św. Kazimierza, królewicza)

o. Jacek Dembek CSsR (24 marca 2017 roku, Rok A, I)

o. Andrzej Makowski CSsR (09 marca 2018 roku, Rok B, II)

o. Arkadiusz Buszka CSsR (29 marca 2019 roku, Rok C, I)

o. Mariusz Więckiewicz CSsR (20 marca 2020 roku, Rok A, II)

o. Łukasz Baran CSsR (12 marca 2021 roku, Rok B, I)

o. Wojciech Wilgowicz CSsR (17 marca 2023 roku, Rok A, I)