Piątek czwartego tygodnia Wielkiego Postu

Piątek, 20 marca 2026 roku, IV tydzień Wielkiego Postu, Rok A, II

Dzisiejszy fragment Ewangelii może budzić pewne zdziwienie. Jezus nie chce przemawiać jawnie, a za chwilę to czyni; nie chce być zauważony, a za chwilę przemawia publicznie. Możemy zapytać: dlaczego Jezus działa w taki sposób? Co chce przez to objawić swoim słuchaczom – i nam dzisiaj? Oczywiście jest to także wynik sposobu, w jaki liturgia Kościoła zestawia fragmenty Pisma Świętego. Gdybyśmy przeczytali cały 7. rozdział Ewangelii św. Jana, zobaczylibyśmy wyraźniej napięcie obecne w tej scenie: ludzie są przekonani, że znają Jezusa – wiedzą, skąd pochodzi według ludzkich kryteriów – a jednocześnie nie rozpoznają prawdy najważniejszej: że został On posłany przez Ojca.

A oto staje przed nami Jezus, który pragnie pozostać anonimowy. Musiało to być nie lada wyzwanie, choć w czasach bez smartfonów, gazet, telewizji i Internetu może jednak łatwiejsze. Nie udaje Mu się to jednak – podczas święta zostaje rozpoznany i wdaje się w dyskusję z Żydami. Całość dialogu między nimi opiera się na sprawie znajomości Boga, Jego słów i Jego woli. Jezus ostatecznie ukazuje swoim rozmówcom, że nie znają Boga, skoro nie chcą przyjąć Tego, którego On posłał.

Cały fragment może wydawać się mało czytelny i trudny do zrozumienia. Kluczem do jego odczytania jest dziś dla nas pierwsze czytanie. Księga Mądrości mówi nam o uknutym spisku przeciw tajemniczemu – SPRAWIEDLIWEMU. Tradycja chrześcijańska odczytuje tę postać jako zapowiedź Chrystusa – Sprawiedliwego, który swoją obecnością demaskuje grzech świata i dlatego spotyka się z odrzuceniem.

Dlaczego ten spisek zostaje uknuty? Ów sprawiedliwy jest niewygodny. Można powiedzieć, że nie pasuje do świata kształtowanego przez niesprawiedliwość ludzi. Jest tym, który demaskuje ich obłudę, fałsz i niesprawiedliwość. Wobec konfrontacji z taką sytuacją można przyjąć dwie postawy: pierwszą – w której poddajemy refleksji nasze postępowanie i wybory, po czym zmieniamy je na „sprawiedliwe”; lub drugą – w której, trwając twardo przy swoim, próbujemy pozbyć się tego, co ukazuje nam nasze złe postępowanie.

I właśnie w tym miejscu Ewangelia zaczyna bardzo mocno dotykać naszego życia. Wielokrotnie w naszym życiu stajemy przed podobnym wyborem. Konfrontacja naszego postępowania czy wyborów z Ewangelią, życiorysami świętych czy czasem z najprostszymi prawdami katechizmowymi sprawia, że albo porzucamy złe drogi, albo odrzucamy to, co nas z prawdą konfrontuje – przestając się modlić, czytać Pismo Święte czy sięgać do Katechizmu.

Często działa tu pewien mechanizm grzechu i ludzkiej słabości. W momencie, gdy popadniemy w grzech, wydaje się nam, że Pan Bóg już nie chce z nami rozmawiać, że nie mamy po co się do Niego zwracać, że nie warto iść do spowiedzi, bo i tak znów zgrzeszę. Wiele innych argumentów pojawia się w naszym sercu, aby tylko nie zawrócić i nie podjąć drogi nawrócenia. Dzisiejsi rozmówcy Jezusa także używają podobnych argumentów, mówiąc: „Przecież my wiemy, skąd On pochodzi, natomiast gdy Mesjasz przyjdzie, nikt nie będzie wiedział, skąd jest”.

Przeżywamy Wielki Post – czas, który z samej swojej istoty zaprasza nas do konfrontacji z naszym postępowaniem i naszymi grzechami oraz do nawrócenia. Do pozostawienia dotychczasowego myślenia, które nie jest myśleniem „sprawiedliwego”, lecz „niesprawiedliwego” i które prowadzi nas na mglistą drogę oddalenia się od Jezusa.

Nie dajmy się zwieść podszeptom tego, który próbuje nas przekonać, że nasze kolejne próby nawrócenia nie mają sensu. Mają sens. Ile razy zawracamy ze złej drogi, tyle razy mamy szansę przybliżyć się do Jezusa.

Bo w chrześcijaństwie nie chodzi o to, aby nigdy nie upaść. Chodzi o to, aby za każdym razem powstawać i wracać do Boga.

Pamiętajmy nieustannie słowa papieża Franciszka: Bóg nigdy nie męczy się przebaczaniem człowiekowi – to my męczymy się proszeniem o przebaczenie, ale On nigdy.

Kazania-homilie: Piątek czwartego tygodnia Wielkiego Postu

o. Mariusz Simonicz CSsR (23 marca 2012 roku, Rok B, II)

o. Jarosław Krawczyk CSsR (15 marca 2013 roku, Rok C, I)

o. Piotr Andrukiewicz CSsR (04 kwietnia 2014 roku, Rok A, II)

o. Mariusz Mazurkiewicz CSsR (20 marca 2015 roku, Rok B, I)

o. Witold Szamburski CSsR (11 marca 2016 roku, Rok C, II)

o. Witold Szamburski CSsR (31 marca 2017 roku, Rok A, I)

o. Stanisław Gruszka CSsR (16 marca 2018 roku, Rok B, II)

o. Dariusz Pabiś CSsR (05 kwietnia 2019 roku, Rok C, I)

o. Wacław Zyskowski CSsR (27 marca 2020 roku, Rok A, II)