Dzisiejszy fragment Ewangelii zwraca naszą uwagę na parę małżonków, którzy „byli sprawiedliwi wobec Boga i postępowali nienagannie według wszystkich przykazań i przepisów Pańskich. Nie mieli jednak dziecka, bo Elżbieta była niepłodna; oboje zaś byli już posunięci w latach” (Łk 1,6-7).

Już koniec trzeciego tygodnia Adwentu. Za chwilę nawet się nie spostrzeżemy – a będzie koniec Adwentu i rozpoczniemy okres Bożego Narodzenia. Skończą się przygotowania: pomyte okna, przygotowane potrawy, ubrana choinka.

Tegoroczna adwentowa droga dobiega powoli końca. Już za cztery dni będziemy świętować uroczystość Narodzenia Pańskiego. I właśnie dziś, na końcu tej drogi, w czwartą Niedzielę Adwentu, Kościół zaprasza nas, abyśmy weszli w samą głębię tajemnicy: nie w klimat świąt, nie w emocje czy tradycje, ale w prawdę o Bogu, który działa w historii człowieka.

Drodzy Bracia i Siostry, w tych ostatnich chwilach naszego adwentowego przygotowania Bóg przez swoje Słowo daje nam piękną pieśń uwielbienia – Magnificat. Ta pieśń zaprasza nas, abyśmy słowami modlitwy Maryi mogli zobaczyć nie tylko Jej oczekiwanie na narodziny Jezusa, ale także byśmy dostrzegli w tej modlitwie siebie i nasze oczekiwanie na bliskie już Boże Narodzenie.

rodzy Bracia i Siostry, zanim już za chwilę będziemy się wsłuchiwać w opis narodzin Jezusa, dzisiejsze słowo zatrzymuje nas przy narodzinach Jana Chrzciciela oraz przy tym, co się z tym wydarzeniem wiązało. Wiemy, że narodziny Jana nie były zwyczajne. Utwierdzają nas one w przekonaniu, że to Bóg zawsze ma ostatnie słowo. Przez narodziny Jana, który przygotowywał drogę Panu, Bóg przypomina nam, że działa także wtedy a może przede wszystkim wtedy – gdy po ludzku brakuje nadziei.

Drodzy Bracia i Siostry, w dzień Wigilii Bożego Narodzenia, po hymnie Magnificat, słyszymy kolejną piękną modlitwę – pieśń Zachariasza, którą prorok, napełniony Duchem Świętym, wypowiada na chwałę Boga. Pieśń Zachariasza rodzi się z jego milczenia. Najpierw musiał zamknąć usta, a następnie otworzyć swoje serce, aby Duch Święty napełnił go zrozumieniem Bożych dróg i aby mógł wypowiedzieć błogosławieństwo oraz słowa nadziei.