Co jest konieczne, by te święta były takie same, a zarazem inne? Trzeba mocno uwierzyć i trzeba prosić, dopóki się tli płomień nadziei, dopóki świeci gwiazda w Betlejem. Ta gwiazda świeci nieodmiennie przez wszystkie lata i wskazuje bardzo wyraźnie, gdzie szukać mamy ostatecznej nadziei i największej miłości.

Jednak wszystkich nas dzisiejsza uroczystość wzywa do tego, byśmy przynajmniej w jakimś stopniu odczuli w sobie: – szczęście Matki, nawet bezdomnej i biednej, ale wypełniającej Boży plan względem Niej i świata; – radość Aniołów, którzy wiedzą, że to uniżenie Boga ma prowadzić do wywyższenia człowieka; – zdziwienie pasterzy, tych ze skromnym darem, ale otwartym sercem i umysłem przyjmujących niebios Dar.

Trzeba pokój miłować, o niego się starać, mieć pokój w sercu, pokój, który jest owocem miłości i nadziei. Papież Paweł VI Maryjo, wypraszaj nam siłę, byśmy za Twoim wzorem dawali Jezusa światu, który spragniony jest pokoju.

Może dobrze byłoby przed Bożym Narodzeniem do swojej modlitwy dołączyć Magnificat? Przychodzą na Mszę św. z różnymi swoimi problemami, intencjami warto pamiętać, że Eucharystia – gr. εὐχαριστία, eucharistía – to ‘dziękczynienie’! Wiele razy w czasie Eucharystii dziękujemy Bogu, może warto zwrócić uwagę na słowa które wypowiada kapłan. Dzisiaj było by dobrze gdybyśmy złączyli się z tym uwielbieniem Maryi i na dziękczynienie zaśpiewali wraz Nią: „Uwielbia dusza moja Pana…”.

Narodzenie św. Jana Chrzciciela ogarnia nas już tajemnicą Wcielenia Syna Bożego. Bóg wierny swoim obietnicom, miłosierny, działający cuda, kiedyś dla Izraela, dzisiaj w Kościele.

W dzisiejszej Ewangelii słyszymy hymn-proroctwo Zachariasza – Benedictus. W hymnie tym przedstawiona zostaje przyszłość Jana Chrzciciela. Zostaje on nazwany prorokiem Najwyższego, który przyjdzie, aby utorować Panu drogę.

Św. Jan przebył jak każdy z nas drogę wiary, najpierw spotkanie z Jezusem, a potem wzrastanie. Nie od razu wszystko rozumiał i dlatego potrzebował nawrócenia, może nie tak spektakularnego, ale jednak nieodłącznego, jeżeli chce się iść za Mistrzem.

Okrutne działanie Heroda ukazuje nam sposób, w jaki odrzuca się Jezusa. Z tego jak działa Herod, możemy wyciągnąć trzy pouczenia: pierwsze ma związek z prawdą, drugie ma związek z władzą, natomiast trzecie odnosi się do życia.

Rzeczą najistotniejszą, która wyróżnia Świętą Rodzinę spośród wszystkich innych rodzin na świecie, był fakt, że w jej centrum znajdował się Jezus. Jezus narodził się i zamieszkał w rodzinie. Już ten fakt sprawia, że Święta Rodzina, a w ślad za nią każda rodzina przybiera sakralny charakter

Uczestnicząc w tej wielkiej radości, że zapowiadany Książe Pokoju, Sprawiedliwości „...Nam się narodził...”, ośmielam się złożyć życzenia takie zwyczajne i proste: Niech Pokój i Ufność stanie się naszym udziałem. Niech Miłość będzie naszym doświadczeniem każdego dnia. Niech poczucie, że jesteśmy potrzebni nigdy nas nie opuszcza. A przede wszystkim, niech nam Bóg Błogosławi, byśmy tym wszystkim dzielili się z tymi, który tego brak, na co dzień.