Wielki Post 2026 z redemptorystami

Słowo na Wielki Post 2026 roku – By owocniej przeżyć Wielki Post 2026 roku!

Pierwszy kaznodzieja dnia dzisiejszego – popiół – przypomina bez słów, co zostaje z doczesności, przeżywanej powierzchownie, przeżywanej bez szukania tego, co ukryte. Zostaje garść popiołu. Warto o tym pamiętać. Warto pamiętać, że przemijanie bezlitośnie zweryfikuje prawdziwą wartość naszych celów, starań i wysiłków. Życie jest nam naprawdę podarowane. Póki co, jako kształt życia, znamy jednak wyłącznie życie ziemskie.

Wielki Post nie jest jedynie czasem wyboru. Jest czasem nawrócenia, powrotu do Boga i uczenia się życia od nowa. Jest zaproszeniem, by na nowo zakorzenić się w źródle. Tym źródłem są sakramenty. To w Eucharystii Chrystus oddaje nam swoje życie. To w sakramencie pokuty Bóg podnosi nas z upadków i uczy wybierać życie na nowo. Bez nich bardzo łatwo zamienić Wielki Post w ćwiczenie charakteru zamiast drogi zbawienia.

Bardzo mocne słowa Boga przekazuje nam dziś prorok Izajasz. Wręcz niewygodne! Przecież lud pości, modli się, podejmuje umartwienia – a jednak Bóg mówi: „Nie uznaję tego postu”. Jak to możliwe? Dlaczego? Ponieważ ten post zatrzymuje się na człowieku. Obok religijnych gestów pojawia się krzyk, niesprawiedliwość, ucisk i brak miłości. Jest forma, ale nie ma serca.

Zaledwie trzy dni temu rozpoczęliśmy święty czas Wielkiego Postu. Pewnie większość z nas ma już swoje postanowienia, a część może jeszcze ich szuka i się nad nimi zastanawia. Może jeszcze inni w ogóle zastanawiają się, czym jest Post albo jak go dobrze przeżyć, żeby miał sens.

Sposób radzenia sobie z wątpliwościami pokazuje nam Ewangelia. Jezus podczas postu na pustyni doświadcza pokus – to znaczy szatan, analogicznie jak w raju, próbuje rozniecić w Jego ludzkim sercu wątpliwość: „Jeśli jesteś…?”. Jednak reakcja Jezusa jest dla nas nauką postępowania w chwilach pokusy – odpowiedź jest krótka, stanowcza i ucina wszelką możliwość pogłębiania wątpliwości; zawsze zaczerpnięta ze Słowa Bożego. Jezus pokazuje nam, że dialog z pokusą prowadzącą do zła nie ma sensu, że wobec niej należy postępować stanowczo i bez kompromisów, bo inaczej możemy nie zauważyć chwili, w której zostaniemy związani i usidleni grzechem – nie tylko my, ale i nasi najbliżsi, jak miało to miejsce w raju.

Bóg do każdego z nas zwraca się ze słowami otuchy i nadziei, przypominając, że każdy z nas jest przez Niego chciany i wybrany. Miłość Boga objawia się w tym, że On sam przypomina nam o swojej miłości i zapewnia nas o łaskach, których na co dzień potrzebujemy. Warto również odnaleźć w słowach dzisiejszej Ewangelii te miejsca, w których Jezus na każdego z nas nieustannie czeka. Nie jest On Bogiem dalekim i niedostępnym. Stał się człowiekiem, aby można było spotkać się z Nim w drugim człowieku, szczególnie w tym, który jest chory, samotny czy spragniony. Drugi człowiek staje się zatem niezwykłą przestrzenią spotkania i bliskości z Bogiem.

Czas Wielkiego Postu przypomina nam o drodze, która prowadzi nas do Boga. Taką szczególną drogą jest modlitwa. Sam Jezus uczy nas szczególnej modlitwy, w której możemy jak dzieci zwrócić się do naszego Ojca w niebie. I chociaż codziennie odmawiamy te dobrze znane nam słowa modlitwy „Ojcze nasz”, to musimy pamiętać, że nie jest to formułka do powtarzania, ale konkretny program życia i mapa na drodze powołania człowieka.