Mateusz siedział przy stole celnym w Kafarnaum. Nie w świątyni. Nie w synagodze. Przy stole, gdzie liczono pieniądze i gdzie faryzeusze nie odważyliby się usiąść. Poborcy podatków pracowali dla Heroda Antypasa, ściągali daniny od własnego narodu na rzecz władzy okupacyjnej. Byli traktowani jak zdrajcy i grzesznicy – nie dlatego, że każdy z nich popełnił jakąś jedną winę, ale dlatego, że tym się zajmowali. To był ich zawód. Ich życie. Ich tożsamość w oczach innych. I właśnie do Mateusza, siedzącego przy tym stole, Jezus powiedział tylko dwa słowa: „Pójdź za Mną”.

26 września przypada liturgiczne wspomnienie bł. Kaspra Stanggassingera ze Zgromadzenia Redemptorystów. Przyszedł on na świat 12 stycznia 1871 r. w alpejskiej miejscowości Berchtesgaden, na pograniczu Niemiec i Austrii. Umiłowanie Boga i pragnienie świętości zaprowadziło go do Zgromadzenia Redemptorystów, które w II połowie ubiegłego wieku rozwijało się dynamicznie, a prężność apostolska i gorliwość życia pociągały młodych zapaleńców.

Każdy anioł, a tym bardziej archanioł, został stworzony do służby przede wszystkim Panu Bogu. Wyraźnie przypomina nam o tym słowo Boże w Księdze proroka Daniela: „Tysiąc tysięcy służyło Mu, a dziesięć tysięcy po dziesięć tysięcy stało przed Nim”. Służba aniołów i archaniołów polega na nieustannym wysławianiu i uwielbianiu Pana Boga oraz na gotowości do wypełniania Jego poleceń wobec nas.

Centrum Apostolstwa i Duchowości Redemptorystów przedstawia propozycję pięciu zestawów krótkich rozważań do modlitwy różańcowej, opartych na treściach związanych z ikoną Matki Bożej Nieustającej Pomocy oraz myślach trzech świętych redemptorystów i czcigodnego sługi Bożego o. Bernarda Łubieńskiego. Zachęcamy do ich wykorzystania podczas nabożeństw różańcowych w parafiach i kościołach, różnych grupach modlitewnych, jak również w osobistej modlitwie. Niech posłużą jako pomoc w modlitwie osobistej i wspólnotowej, zgodnie z zaleceniem św. Alfonsa Liguori: jeśli pragniesz wzrastać w życiu chrześcijańskim, każdego dnia poświęć pewien czas na osobistą medytację. Zachęcamy również do włączenia do intencji różańcowych modlitwy o łaskę beatyfikacji o. Bernarda Łubieńskiego.

We wspomnienie błogosławionego Ojca Franciszka Seelosa, obdarzonego przez Boga niezwykłą miłością do ludzi i wezwanego do głoszenia tajemnicy zbawienia najbardziej opuszczonym, prosimy Pana – za wstawiennictwem Ojca Seelosa, – abyśmy z zapałem tego błogosławionego pracować mogli dla Bożej chwały i zbawienia ludzi; – abyśmy także my stylem naszego codziennego życia „czynili spotkanych przez nas ludzi uczniami Jezusa!”.

Gerard Majella był włoskim bratem zakonnym w Zgromadzeniu Redemptorystów. Przeżył tylko 29 lat (1726-1755). Z zawodu był krawcem. Odchodząc w tajemnicy z domu rodzinnego, aby zostać redemptorystą, zostawił matce tylko kilka słów: "Idę, by zostać świętym". Przyjęty do Zgromadzenia spełniał proste zadania klasztorne. Jako misjonarz prowadził intensywną pracę apostolską w odległych wioskach, wyróżniając się miłością i poświęceniem. Był także kierownikiem duchowym sióstr zakonnych i mistykiem. Św. Gerard Majella czczony jest jako patron dobrej spowiedzi oraz opiekun matek w stanie błogosławionym i orędownik małżeństw proszących o dar potomstwa. Jego główne sanktuarium w Materdomini na południu Włoch jest jednym z najchętniej odwiedzanych przez włoskich pielgrzymów.

Rocznica poświęcenia własnego kościoła to przypomnienie wszystkim ochrzczonym o dniu, w którym zbudowana świątynia została przeznaczona na służbę Panu Bogu. Jest to zatem szczególna okazja do wyrażenia wdzięczności za każde miejsce, które poświęcone Bogu stało się przestrzenią spotkania z żywym Chrystusem. Ponadto jest to zaproszenie do umocnienia świadomości, że najważniejszą świątynią, w której pragnie mieszkać Bóg, powinno być każde ludzkie serce.

W oficjalnej formule wyznania wiary mówimy: wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół. Każde liturgiczne wspominanie apostołów jest zatem świętem Kościoła, a dziś z ich grona wyróżniamy dwóch – Szymona i Judę Tadeusza. Przez pryzmat ich wierności Bogu chcemy dziękować za Kościół apostolski i aktualizować jego mądrość. Według tradycji święci Szymon i Juda Tadeusz razem ponieśli śmierć męczeńską i zapewne jest to główny powód umieszczenia ich w liturgicznym kalendarzu pod jedną datą.

Uroczystość Wszystkich Świętych… Nam, Polakom, kojarzy się na ogół z cmentarzami pełnymi ludzi stojących nad grobami swoich bliskich, z drogami pełnymi samochodów jadących z cmentarza na cmentarz, z zapachem chryzantem i wosku. I choć niemal co roku księża przypominają, że nie jest to „Święto Zmarłych”, to właśnie na tych, którzy odeszli, skupiają się nasze myśli, wspomnienia, a czasem także modlitwa. Tymczasem, jak uczy Kościół, tego dnia, podczas jednej uroczystości, czcimy wszystkich świętych, dziękując Bogu za dar ich świętości, za przykład ich życia i za ich wstawiennictwo.

Dzisiaj modlimy się za naszych zmarłych. Polecamy Bogu naszych rodziców, dziadków, współmałżonków, dzieci, przyjaciół i wszystkich, których imiona nosimy w sercu. Nie wspominamy ich jedynie z tęsknotą, lecz powierzamy ich Bożemu miłosierdziu, ufając, że On zna prawdę o każdym ludzkim życiu. Kościół modli się za zmarłych, ponieważ wierzy w komunię świętych i w to, że miłość nie kończy się wraz ze śmiercią. Dlatego prosimy Boga, aby oczyścił tych, którzy tego potrzebują, i doprowadził ich do pełni życia w swojej obecności. Prosimy również dla siebie o łaskę takiego życia, abyśmy każdego dnia byli gotowi na spotkanie z Panem. Pamięć o zmarłych nabiera pełnego znaczenia wtedy, gdy prowadzi nas do miłości, pojednania i przebaczenia. Nie odkładajmy pojednania, przebaczenia ani słów miłości na później. Żyjmy tak, aby nasza wiara nie ograniczała się do słów, lecz wyrażała się w codziennych wyborach i w trosce o drugiego człowieka.